Sekiz maçtır galip gelemeyen Konyaspor'da evinde karşılaşacağı Sivasspor karşısında galibiyet beklentisi vardı. Önceki maçlarda sergilenen performanslara bakıldığında bu beklentinin gerçekleşeceğine inançlar şüpheliydi.
İki kötü oynayan takımın mücadelesiydi diye kısaca maçın tamamını ifade etmek mümkün. Her iki takımında oyununu anlatabilmek zor. Her iki takımında mücadelesinde ortaya konmuş belirgin bir oyun düzeni yoktu. Topu belli bir düzene göre hareket ettiren bir oyundan ziyade topun düzensiz bir şekilde oradan oraya hareket etmesine bağımlı kalan, anlık plansız düşüncelerle hareket eden iki takımın mücadelesi vardı sahada.
Böyle bir mücadele içinde rakibin hatası ile fırsat yakalayıp öne geçme avantajını yakalayan Konyaspor oldu. İkinci golü atacak fırsatı da yakaladı. Fakat bu fırsatı gol yollarında en çok güvenilen Jahoviç'in dağlara taşlara tarzı şutuyla çok kötü kullanarak harcamış oldu.
Ne oynandığı belli olmayan oyun düzeni içinde Konyaspor'un gol yememe garantisi de yoktu ve Sivasspor'un yaptığı bir atakta baskıyı kıramayan Konyaspor golü kalesinde görmekten kurtulamadı.
Kalan dakikalarda galip gelmek için mücadele eden Konyaspor gol üretmeliydi. Gol üretmek için ise pozisyona oluşturmak gerekir. Konyaspor'un oyununda ise pozisyon üretebilme hissi uyandıran organizasyonlar oluşmadı ve oluşabileceğine dair en ufak bir umut da vermedi.
Konyaspor bu maçtan mağlubiyetle de ayrılabilirdi. Eğer mağlubiyet gerçekleşmemişse bunu kötü Konyaspor karşısında kötü oynayan Sivasspor olmasına bağlıyorum. Her iki takımında kötü oynadığı maç beraberlikle sonuçlanmış oldu.
Dokuz maç galip gelememek Aykut Kocaman'ın olduğu yerde rastlanması beklenen bir durum değil… Mevcut futbolcular için de en azından Konyaspor'daki geçmişleri ile bakıldığında çok beklenecek bir durum değil. Tam da oluşması çok güç görünen bir durumun gerçekliğinin ortasındayız.
Başka sorunlar vardır, yoktur bilemem. Sorun gözükmediği yerde sorun var da tespit edilemiyor ve adı konamıyorsa bu daha büyük sorundur. Çünkü tespit edilmiş sorunun, adı konulmuş bir sorunun ne olduğunu bilerek çözümüne uygun adımlar atabilme fırsatın vardır. Aksi durumda çözüm üretmek için ne yapılacağı da bilinemez bir durum oluşur.
Saha içinde görünen eksikliklerden bahsedebiliriz. En başta bıkkın, yorgun ve mücadele etme isteğini kaybetmiş Konyasporlu futbolcular görüyoruz.
Oyun bütünlüğü içinde hareket edemeyen, düşünce birlikteliği oluşturamamış birbirini anlayamayan iletişimsiz futbolcuların birlikte hareket edemedikleri görülüyor.
Yardımlaşmayan ve maçın sonucunu önemsenmeyen görüntü veren futbolcular topluluğuna dönüşmüş Konyaspor vardı sahada. Hareketsiz pas bekleyen futbolcular hem oyunun doğru gelişmesine engel oluyorlar hem de topun çabuk kaybedilmesine.
İleri çıkıp ofansa katkı verme becerisi olmayan iki bekle oynanan oyuna gol kaçırması bir yana oyun düzenine vermesi gereken katkıları veremeyen santraforları da eklediğimizde ortaya konan oyundan kalite beklemek çok iyimser bir düşünce olur.
Bugünlerin görüntüsü ve tespiti bu… Bugünün gerçekleri böyle olsa da karşılaştığım Aykut Kocaman ile başka teknik direktörlerin karşılaştırması karşısında düşüncemi açıklamak isterim. Başka bir teknik direktörle Konyaspor'un sezonu ikinci tamamlayacağını varsayalım. Buna karşılık Aykut Kocaman'ın 15. bitirmesini varsaysak bile benim için Aykut Kocaman'ın Konyaspor teknik direktörü olması daha değerlidir. Diğerleri ile başarıları kalıcı kılmanın pek mümkün görmüyorum. Aykut Kocaman ile uzun süre çalışacak Konyaspor'un hem kalıcı başarılar yakalayacağına hem de mali anlamda daha iyi yerlere gelineceğine inanıyorum.
Selam ve dua ile…
