KÜLTÜRE KAPI AÇANLAR
“Kalite” Anlaşılmak İçin “Zaman ve Sabra” İhtiyaç Duyar
Ankara’nın Konya Gibi Bir Modele İhtiyacı Var
Ah sarı öküz, vah sarı öküz! Güler misin ağlar mısın?
Konyaspor’da skor var umut yok!
ALLAH İŞLERİ EN GÜZEL ŞEKİLDE YAPMAYI EMREDER
İNSANOĞLUNUN EN BÜYÜK İMTİHANI, YAPAY ZEKÂ
AltınS1 ile Gram altın arsındaki makas gerçekçi değildir
BİRBİRİNE BENZER İKİ FARKLI ÜLKE: TÜRKİYE VE İRAN
İRAN’IN SON KULLANMA TARİHİ GELDİ
Belediyecilik CHP’nin işi
MESCİDİ HARAMDAN MESCİDİ AKSAYA, ORADAN DA SİDRETÜL MÜNTEHAYA YAPILAN KUTSAL YOLCULUK
KÜFÜR
KAYGI
Ayaz Ata ve Nardugan
Yeni Yıl Dilekleri Tutarken, Kimleri Hâlâ Hayatımızda Tutuyoruz?
Bahanesiz Maçtan Hüsran Çıktı
AHLAK VE VİCDANIN SESİ MISIRLI YAZAR MUSTAFA LUTFİ EL-MENFALUTİ
EĞİTİMDE BİR MİLAT BAŞLAMALI MI?
SAĞLIK BAKANINA MEKTUP
11. YARGI PAKETİNE LGBT’DE EKLENMELİ
Samsunspor ders verdi, Konyaspor izledi…
Milletin ekmeği ile oynamayın! Konya’da ekmek neden zamlandı?
Yaşadığımız mühite göre oldukça zengindik.
Zamana göre zenginlerde olması gereken ne varsa hepsi bizde oluyordu.
At arabası revaçta ise ilk bizde oluyordu, traktör revaçta ise o da ilk bizde oluyordu. Taksi, kamyon derken her türlü aracımız vardı.
Bunun yanısıra radyo ilk bizdeydi. Televizyon, telefon, video ilk bizde olurdu.
Buzdolabı, merdaneli çamaşır makinesi, otomatik çamaşır makinesi falan hasılı tüm bunlara herkesten önce sahip oluyorduk.
Bizim ayarımızda birkaç kişiyle sürekli, bizden durumu kötü olan akrabalarla mecburiyetten arada yani bayramda seyranda, düğün dernekte görüşüyorduk.
Durumu iyiye gidenleri gözünden tanır hemen onlarla da iletişime geçerdik yavaştan...
Önceleri yüz vermediğimiz halde mutlu olurlardı biz onlara yüz verdik diye.
Camiye giderdik, cami önü sohbetlerine katılmaz hemen eve dönerdik. Ola ki birileri bizim eve çay içmeye gelir endişesiyle.
Durumu bizden kötü olanlar kolay kolay bizimle iletişim kurmaya, evimize gelmeye, bizden herhangi bir hacet istemeye cesaret edemezdi.
Evimizin perdeleri gece gündüz çekili idi.
Düğün falan yaparken özellikle şatafatlı olsun isterdik.
Sonra ne oldu biliyor musunuz?
Etrafımızdaki bizim ayarımızdaki insanlarla başbaşa kaldık.
Selam vermeye değer bulamadığımız insanlar selam vermez oldu bize.
Cenazemiz oldu, birkaç akraba dışında kimse gelmedi.
Önceden perde çektiğimiz balkondan, perdeyi kaldırdık, yoldan geçenler bakmadı bile.
Çay içiyoruz, gelin çay içelim diyeceğimiz kimse kalmadı.
Kurban bayramında et dağıtmak için çıktık yola, kimse tenezzül etmedi bizim ete.
Ev ahalisi dışında kimseyle irtibatımız kalmadı.
Parası olanın etrafı kalabalık olur cümlesi yerle yeksan oldu.
Paramız vardı ama kimsemiz yoktu.
İnsan biriktirmeyi unutup hatta insan tüketmeye öncelik verip kendi kendimize en büyük kötülüğü yapan para biriktirmeye yönelince milyarlarca insanın olduğu dünyada tek başımıza kaldık iyi mi?
Ebû Zer'in yalnızlığı nerede bizimkisi nerede?
Elle gelen düğünün bayram olduğunu, tek başımıza bayram kahvaltısı yaparken idrak ettik...
Belediyecilik CHP’nin işi
İş yapmayana oy vermek
Müfredat, Rotasyon ve Kalite
Seküler kesimin çatallı dili
Sessiz Çoğunluğun “Temiz Eller“ Manifestosu
Milletin Sinirini Bozmayın!
İddia ediyorum boş iddianame!
Aileyi madde planında kurtarırken
Torpil iyi işlere gölge düşürüyor
Mülakat sistemi değişiyor mu?