Papaz, ekonomi, Suriye meselesi, seçimler… En çok konuştuğumuz gündem başlıkları. Önemli konular elbet. Günümüze ve geleceğimize dokunan meseleler. Saatlerce konuşuyoruz, tartışıyoruz, kavgalar ediyoruz hatta sosyal medyada laf sokuyoruz. Şimdi bu meseleler üzerine analiz yapıp vaktinizi almayacağım. Çünkü herkes yeterince konuşuyor. Televizyonda, evde, işyerinde kahvede, sokakta, internette vs. Bugün özellikle yaşadığımız bu süreçte belki de unuttuğumuz bir meseleyi yazayım istedim. Bereketli olur inşallah.
Bereket dedikleri farklı bir şey. Ekonominin de, siyasetin de, başarının da, kazancında içinde bereket olmazsa olmuyor. Bereket öyle rakamlarla da olmuyor. Aldığınız maaş ya da ticarette kazandığımız para sadece rakamsal kalıyor, yetiremiyoruz diyerek sonunda ağzımızdan çıkan "paranın bereketi yok” cümlesiyle özetliyoruz.
Bereketi papazdan, Amerika'dan, siyasetteki istikrardan, maaşların arttırılmasından, gelecek indirimlerden mi arıyoruz? Ya da bereketsizliği enflasyondan, devalüasyondan, borsadan, dolardan mı sanıyoruz?
Tüm bu meselelere kafa yorarken düşündüm de bu hafta hiç akraba ziyareti yaptık mı? Hiç hasta ziyareti yaptık mı? Çocuğumuzu karşımıza alıp değerler eğitimi adına hiç konuştuk mu? Komşumuza selam verip hiç hal hatır sorduk mu? Bir garibanın sevinmesine vesile olduk mu? Uzun zamandır görmediğimiz bir dostumuzu hatırlayıp aradık mı? Annemizin ve babamızın elini öpüp şöyle candan bir kucakladık mı? Evden çıkarken, işe başlarken, yemek yerken hiç besmele çektik mi?
Azizim bereket başka bir şey. Eyvallah…
