Aynı iş yerinde çalışan, aynı kurumun çatısı altında emek veren insanlar olarak birbirimize karşı daha dikkatli olmak zorundayız. Çünkü bazen "Şaka yaptım." denilerek söylenen bir söz ya da yapılan bir davranış, karşı tarafta hiç de şaka gibi karşılık bulmaz. Bir insanın onurunu inciten, kalbini kıran hiçbir davranış, "Şakaydı." cümlesinin arkasına sığınarak masumlaştırılamaz.
Kimse kimseyi memnun etmek zorunda değildir. Fakat hiç kimsenin de bir başkasını küçümsemeye, aşağılamaya ya da ezmeye hakkı yoktur. İnsan olmanın gereği, önce karşımızdakinin de bir kalbi olduğunu unutmamaktır.
İş yerlerinde bazen istemediğimiz tavırlarla karşılaşabiliyoruz. Kimi zaman alaycı bakışlar, küçümseyen ifadeler, herkesin içinde yapılan imalı konuşmalar ya da sürekli aynı kişiyi hedef alan sözde şakalar... Bunlar zamanla çalışma huzurunu bozar, güven duygusunu zedeler ve insanın işe olan motivasyonunu bile etkileyebilir.
Peki böyle durumlarda ne yapmalıyız? Görmezden mi gelmeliyiz? Yoksa aynı üslupla karşılık mı vermeliyiz?
Aslında doğru olan, bu iki uç arasında kalmamaktır. Ne susarak haksızlığı normalleştirmek ne de karşımızdakinin seviyesine inerek aynı dili kullanmak çözüm değildir. En doğrusu; saygılı ama kararlı bir duruş sergilemek, rahatsızlığımızı uygun bir dille ifade etmek ve gerektiğinde kurumsal yolları kullanmaktır. Çünkü saygıyı korumak, sessiz kalmak anlamına gelmez.
Hepimiz farklı ailelerde, farklı kültürlerde büyüdük. Bu yüzden karakterlerimiz de birbirine benzemez. Ancak edep, ahlak ve nezaket; farklılıkların üzerinde birleşebileceğimiz ortak değerlerdir. Bu değerlerden yoksun davranışlarla karşılaşınca insan bazen kendini hiç istemediği tartışmaların ortasında bulabiliyor.
Oysa bir tebessüm, samimi bir "Günaydın", içten bir selam ya da "Kolay gelsin." sözü bile insanların birbirine olan bakışını değiştirebilir. Saygının olduğu yerde güven, güvenin olduğu yerde huzur vardır. Huzurun olduğu yerde ise verim ve başarı kendiliğinden gelir.
Üç günlük dünya için birbirimizi kırmaya, üzmeye, değersiz hissettirmeye gerçekten değer mi? Ardımızda bıraktığımız makamlar, unvanlar ya da başarılar değil; insanlara nasıl davrandığımız hatırlanacaktır.
Belki de en büyük nezaket, karşımızdaki insanın da bizim gibi incinebileceğini unutmamaktır. Çünkü bazen bir söz, yıllarca unutulmaz; bazen de küçücük bir iyilik, ömür boyu hatırlanır.
