Dünya'da yaşanan küresel krize rağmen ihracatımızda ki artış geleceğe umut verecek nitelikte. Gelecek diyorum çünkü her kriz sonrası toparlanma süreci her ülke için yavaş işlediğini biliyoruz. Ancak Türkiye bu anlamda özellikle AB ülkelerine göre daha önde olacağından hiç şüphem yok. Her yıl %10 büyüme kaydeden ihracat verilerine göre ilk 9 ayda geçen yıla oranla 9,2 artmış durumda. 22,6 Milyar Dolarlık ihracat rakamlarına ulaştık. Neredeyse 20 yıl önceki 1 yıllık ihracatı 1 ayda yakalayacak duruma geldik. Türkiye üretmiyor! diyenler gerçekten ön yargılı yada siyaseten bu söylemlerle olanı görmemeye – göstermemeye çalışıyorlar. Diğer taraftan Konya Eylül ayında ki ihracatıyla Türkiye'de ilk 10'a girdi. Konya sanayisinin bu kadar üretken olmasıyla gurur duyuyoruz. Tüm bu ihracatlar dövizle sıkıştırılmaya çalışılan Türkiye'nin direnişini gösteriyor. Enerji, teknoloji ve savunmaya harcadığımız harcamalar belimizi bükerken savunma sanayisinin dönüşümüyle bu alanda ki açığımızı kapattık. Ancak bu enerji konusu bizim her anlamda geleceğimizi ilgilendiriyor. Onun için Libya ile olan anlaşma çok önemli. Onun için Ege'de yaptığımız politika hayati. Defalarca yazdım burada. Bizi elinde ki terör örgütleriyle dizayn etmeye çalıştılar olmadı. İçimizde ki hainlerle yapmaya çalıştılar olmadı. Medya, asker, iş dünyası ile yapmaya çalıştılar olmadı. Ambargolarla, dayatmalarla, tehditlerle çabaladılar olmadı. Biz yolumuzda koşmaya devam ediyoruz. Hakkımız neredeyse almak zorundayız. Eğilip bükülmeden tarihten aldığımız şuurla, çalışkan insanımızla bunları başaracağız. Başarmak zorundayız da. Burası sadece bu ülkede yaşayan vatandaşlarından sorumlu değil. Dünya'da nerede mazlum var bizi bekliyor. Onlar için de başarmak zorundayız. Adil bir paylaşım, adaletli bir yönetim için de başarmak zorundayız. Eyvallah.
