Uyuşturucu belası tüm Avrupa'yı sararken biz sadece filmlerde görürdük. Öyle ki aklımızın ucundan geçmezdi Konya sokaklarında bu ticaretin yapılacağı. Her hafta onlarca operasyon, onlarca gözaltı yapılıyor. Ancak durmuyorlar. Ağız cezalar verilmesine rağmen vazgeçmiyorlar. Akılımızdan geçen bir kesimin bu ticareti yaptığını düşünürken Anadolu çocuklarının da bu illete tutulduğunu kahrolarak şahit oluyoruz. 2 genç arkadaşla tanıştım. İkisi de üniversite öğrencisi. Sohbet esnasında sigaranın zararlarına geldi konu. Gülerek "biz ot bile içtik” demeleriyle her ikisinin de tecrübe! ettiğini öğrendim. Peki nasıl ulaşabildiniz? Sorusuna verdikleri cevap tüylerimi diken diken etti. "Her köşe başında, her ortamda bulunuyor! ” Çocuklarımıza göstermediğimiz ilgi, eğitim sistemimizde yeteri kadar tehlikenin işlenmemesi, her türlü uyuşturucunun kullanıldığı diziler, filmler derken ne hale geldik. Uyuşturucu ticaretinden içerde olanların sayısı dudağımızı uçuklatıyor. Konya özelinde konuşursak sadece belli başlı bölgelerde yapıldığını duyduğumuz bu satışların maalesef sadece bildiğimiz yada duyduğumuz bölgelerde değil şehrin en işlek yerlerinde, üniversite öğrencilerinin bulunduğu bölgelerde olduğunu öğreniyoruz. Evet Konya Emniyeti Narkotik Şubesinin çok ciddi ve başarılı çalışmaları var. Lakin bizim mücadelemiz terör mücadele gibidir. Bu gençlere ulaşamazsak, ilgimizi, sevgimizi gösteremezsek, eğitimi veremezsek başarılı olamayız. Diğer taraftan bu illetten kurtulmak isteyen genler bizim gençlerimiz. Sosyal hayata adapte edemezsek, sahip çıkamazsak, dışlayıp ötelediğimiz her genç yeniden bu kuyunun içine düşecektir. Birinci hedefimiz iyi bir meslek sahibi olsun değil, tehlikelerden uzak iyi bir insan olsun anlayışımız olmalı. Kız isteme merasimlerinin klasik cümlesidir. " Oğlumuzun içkisi yok, kumarı yok” Peki bu cümleye uyuşturucuyu da ekleyecek miyiz? Zaman kötü. Kötülüğe karşı hep birlikte mücadele edebilirsek kazanacağız. Eyvallah…
