Selçuklu Belediyesi'nin "Selçuklu Torunları Ecdadla Buluşuyor” projesi kapsamında Cuma günü Çanakkale'deydik. Selçuklu sınırları içinde bulunan okullardan 200 kadar lise 11. Sınıf öğrencileriyle birlikte tarihimizin en büyük mücadelesine şahit olmuş topraklara yolculuk yaptık. Açıkçası öğrenciler bir geziye veya pikniğe gider gibiydiler. Belediye binasının önünden önce otobüslerle havaalanına, sonra sadece bu organizasyona ait uçakla Çanakkale'ye ulaştık. Havaalanı önünden bizlere tahsis edilmiş son derece lüks otobüslerle önce feribota, sonra ziyaret yerlerine doğru yola çıktık. Oranın iklimi farklı, atmosferi farklı, kokusu farklı. İlk dakikalardaki şakalaşmalar, atışmalar ve eğlencenin yerini derin bir sessizliğe bıraktı. Kimse onlara "sus” dahi demeden büyük bir edep ve sükûnet hâkim oldu her yere. İlk vardığımız tabyaların üzerinden bir anda Abdülhamid Han'ı gördük. Nasıl bir dönemden geçildiğini, vatan topraklarında ne oyunlar kurulduğunu, bu vatana nasıl göz koyulduğunu tek tek anlattı. Kıyafetinden makyajına gerekten çok güzel hazırlanmış, tiyatral bir anlatımla bu sahneyi izledik. Tabyalar, siperler, anıtlar, şehitlikler… Rehberimiz adım başı nerede, nasıl mücadele yaşandığını tek tek anlattı. Öğle yemeğinin ardından ziyaretlerimiz devam etti. Yine bir şehitlik önündeyiz. Ağaçların arasından şehit olmuş arkadaşlarını arayan bir asker koştu geldi yanımıza doğru. Yaşadıklarını anlattı. Sonra üzeri kana bulanmış bir doktor ve komutanları çıka geldi. Toprağın altında kefensiz yatan bu yerde neler yaşadıklarını anlatırlarken bizler gözyaşlarımızı tutamadık. Büyük bir hüzün ile oradan ayrıldık. Çanakkale Destanı Tanıtım Merkezi'nde 11 ayrı salonda gösterimi yapılan destanın adım adım sürecini yaklaşık 1 saat izledik. Ardından yine feribot ile karşıya geçerek yine sadece öğrencilere tahsis edilmiş uçakla Konya'ya döndük. Bu gezinin sadece kısa bir özetini aktarmış oldum. Gezi dönüşü öğrencilerin hallerindeki değişiklik görülmeye değerdi. Belki de bir turistik gezi olarak gördükleri bu seyahat onlara farklı bir ruh hali kazandırmıştı. Bir öğrenciye en çok neden etkilendin diye sordum. "Abi nerdeyse benden küçük olan dedelerim şehit olmuş buralarda. Gezerken utandım yere basmaya” deyince umutlandım, gururlandım. Bir belediye tesisler, salonlar, parklar, bahçeler yapar. Bunların hepsi önemli hizmetlerdir ancak hiç biri geleceğimize, gençliğimize yapılacak hizmet kadar büyük değildir. Çanakkale ile ilgili yazılan kitapları, çekilen filmleri bir kenara bırakın. Oranın havasını teneffüs etmeniz bile içinizi titretiyor. Bu öğrencilere tarih şuuru ve milli mücadele ruhunun o topraklarda anlatılması gerçekten çok önemliydi. Bir öğrencinin "ne kazandın bu geziden?” diye sorulunca "Ecdadımız o zamanda bu vatan için kanını dökmüş, canını vermiş. Bizlerde gerektiği zaman canımızı vermeye hazırız ama şimdi bizim vazifemiz onların yolundan gidip en iyi şekilde ilim tahsil etmek ve aldığımız eğitimle vatan için her alanda mücadele etmektir” cevabı, bunun ne denli önemli bir hizmet olduğunu bir kez daha gösterdi. Öğrencilerin kendi sloganlarıyla bitireyim yazımı. "İyi ki Selçuklu ‘da yaşıyorum, iyi ki Selçuklu 'da okuyorum. Teşekkürler Selçuklu Belediyesi.” Eyvallah…
(Not: Bu organizasyonun başından bitişine kadar yaptığımız çekimleri inşallah Cumartesi Saat 18:00'de Kontv 4. Boyut programında izleyebilirsiniz)
