Fitne ve Fesat çıkarmak Müslüman olan hiçbir ferde yakışmayan özelliklerdendir. Hangi amaç için olursa olsun, ister Mevki, Makam, İsterse Para, Şan, Şöhret v.b. olsun, kesinlikle kabul edilebilir bir tarafı yoktur. İnancımız İslâm’a göre, fitne , İnsanı öldürmekten daha kötü olarak değerlendirilmiştir. Açıkça fitne ve fesattan kaçınmamız gerektiği emredilmiştir. Suriye’de, Mısırda, dünyanın dört bir yanında çıkarılan Fitne sonucu, maalesef yüzlerce, binlerce masun insan katledilmektedir. Aynı sıkıntıları yaşamamak için bizler çok büyük fedakârlıklar yapmak durumundayız.
Ancak zaman zaman dünyevi menfaatler uğruna insanların nasıl fitneyi uyandırıp azdırdığına da üzülerek maalesef şahit oluyoruz. Geçmişte yaşanan hırsların nasıl düşmanlıklara vesile olduklarını çok net biliyoruz. Aynı yanlışlara düşmemek için her bir Müslüman elinden gelen çabayı, gayreti göstermelidir.
Günümüz Müslümanlarının en çok ihtiyaç duydukları konulardan birisi, beklide en önemlisi, birlik ve beraberliktir. Birlik ve beraberlik ruhunu kaybeden toplumlar, her şeylerini kaybetmek zorunda kalırlar. Fertleri birbirine düşmüş milletler, yok olup gitmeye mahkûmdurlar. Tarih bunun en büyük şahididir. Onun içindir ki dinimiz, birlik, beraberlik ve kardeşliğin önemini vurgulanmış, fitne ve tefrikanın çok tehlikeli olduğunu da açıkça belirtilmiştir.
Bu dünya ya gönderilişimizin bir gayesi vardır. İmtihan için gönderildik. Hayatımızın her döneminde, İmanlı olarak yaşayıp, haramlardan, fitneden, fesattan kaçınarak helaller dairesinde, emredilenleri yaparak, ahlaklı, dürüst kişilik sahibi insanlar olmamız, Rabbimizin bizler için emrettiği hususlardır.
Âyet-i Kerimelerde: “Fitne, adam öldürmekten daha kötüdür. Mescid-i Haram'da onlar sizinle savaşmadıkça, siz de onlarla savaşmayın. Eğer onlar size karşı savaş açarlarsa siz de onları öldürün. İşte kâfirlerin cezası böyledir.”
“Eğer onlar (savaştan) vazgeçerlerse, (şunu iyi bilin ki) Allah gafûr ve rahîmdir.”
“Fitne tamamen yok edilinceye ve din (kulluk) de yalnız Allah için oluncaya kadar onlarla savaşın. Şayet vazgeçerlerse zalimlerden başkasına düşmanlık ve saldırı yoktur.” buyrulmuştur. (Bakara Sûresi âyet:191-193)
Gelip geçici olan dünya menfaatlerine kapılarak, gerçek, kalıcı olan uhrevi menfaatler göz ardı edilmemelidir. Dünyaya gönderilişimizin gayesi kulluktur. İbadetlerimizi Allah (c.c.) Rızası için yapmalıyız. Gelip geçici olan hiçbir dünya menfaati, İnandığımız İslâm’a göre hayat yaşamaktan bizleri uzaklaştırmamalı, aksine dünya nimetleri imkânlar arttıkça, kulluğumuzun daha çok farkına varmalı, şükür ve itaatımız artmalıdır.
Nefsimiz, Şeytan, kısacası Tâğut olan her şeyden uzak durmalı, Tevhide, Hakka, Hakikate, Adalete, Güzel Ahlâk’a sahip çıkarak, fitneden, fesattan, uzak durmalıyız. Hayatımızı, İslâm’ın emirlerine uygun yaşamalı ve yasaklanmış olan haramlardan da uzak durmalıyız. Hayatımızı İslâm’a uygun yaşadığımızda; imtihan için gönderildiğimiz dünya hayatını gereği gibi değerlendirmiş olmamız sonucu, ebedi olan Ahiret yurdunda mükâfatlandırılmaya hak kazanabiliriz.
Müslüman’ım diyen kişi, hangi Gruptan, Cemaatten, Vakıftan v.b. olursa olsun her hangi bir hususta ayrılığa düştüklerinde hakem olarak Kur’an ve Sünnet’e göre çözüm bulmak durumundadır. Şahsi, nefsani yaklaşımlar fitnenin körüklenmesine, artmasına vesile olur.
Nifak tohumları ektiğin yeter,
Bilir misin fitne, katilden beter. Cengiz Numanoğlu
Başıboş bırakılmadığımız her halimizin ve davranışımızın, adeta video kameraya çekildiği, kirâmen katibin meleklerince her anımızın yazıldığı, yaptığımız işlerin amellerin zerre miktarı da olsa karşımıza Ahiret yurdunda çıkarılacağı, kısacası bu dünyaya imtihan için gönderildiğimiz gerçeğini hiçbir zaman unutmamalıyız.
Her birimiz özel çıkarlarımızı, Mevki-Makam hastalığımızı, Para-Pul, Şan-Şöhret tutkunluğumuzu bir kenara bırakarak, etrafımızı saran fitne ateşine karşı Şuurlu hareket etmeliyiz. Birlik ve beraberliğimizi koruyup, Müslümanların sıkıntılarını gidermeye çalışanlardan olmamız duası ile sıhhat ve afiyetler dilerim.
