Yorulduk biliyorum.
Söylediğimiz her şey gökyüzünde bir bulut gibi asılı kaldı havada.
Dünyanın film izler gibi insan ölümlerini izlemesinden ve bu duruma alışmasından vicdanımız yoruldu…
Gururumuz kırıldı biliyorum.
Bir avuç siyonistin dünyayı yönettiğini gördükçe sözlerimizi, hayallerimizi, beklentilerimizi gömdük kalbimize..
Yıllardır yapılamayanı biz mi yapacağız dedik,
Gördüğümüz zulmü, öğrendiğimiz çaresizlikle görmezden geldik
Çaresiz kaldık biliyorum
Birileri orta dedikçe, doğu dedikçe kavruldu kalbimiz
Ki, bizim ortamızda da değildi orası, doğumuzda da değil.
O zaman aklımızda yoruldu.
İngiltere'nin ortadoğusuna gelen bölge, bizim orta doğumuz değil ilk kıblemizdir diyemedik.
Mantığımız zorlandı
Batıdan yükselen barış, insan hakları naralarının bomba olup İslam topraklarına nasıl düştüğünün mantığını kuramadık… Tıpkı bir yerlere demokrasi götürmekle orayı işgal etmenin farklı şeyler olduğunun mantığını birilerinin kuramaması gibi…
Yoruldu kalbimiz
İçten üzüntülerimiz, gündelik hatalarımız sebebiyle dalga konusu yapıldı.
Kendimizi bizim gibi olanlara bile anlatamadık.
Sen mi dediler gözüne baka baka!
Sen mi kurtaracaksın Kudüs'ü
Artık Korkma evet de…
Kudüsü ben kurtaracağım, elimden geleni yaptım fazlasını yapacağım ve Kudüs'ü kalbinde bir kurşun gibi taşıyacağım.
Ve şükret,
Müslümanları zillet günlerinden izzet günlerine taşıyana,
Müslümanların liderliğini tekrar bu millete layık görene,
Ve bizi tüm bunlara şahit edene Hamdolsun.
Ve dua et,
Artık
Gururumuz kırılmasın, kalbimiz yorulmasın.
