Allah Teâla Hz. Âdem (a.s.) ile başlayan insanın dünyadaki imtihan sürecinde ahlakı tamamlamak için 123.999 Peygamber gönderdi.
Ahlak binasının son tuğlası ise bizim Peygamberimiz Hz. Muhammed (s.a.v.) tarafından yerleştirilerek bina tamam edildi.
Peygamberimiz gelinen son durumu şu cümlesiyle ifade etti:
"Ben, ancak güzel ahlâkı tamamlamak için gönderildim." (İbn Hanbel, Müsned, II, 381)
Yüce Allah'ta binanın son tuğla ile tamam olduğunu şu ayetle belirtti:
"İşte bugün sizin dininizi kemale erdirdim ve üzerinizdeki nimetimi tamamladım. Sizin için din olarak İslâm'ı beğendim/seçtim” (Maide, 5/3)
Peki, ahlak binasının planı, projesi, ilkeleri, esasları onu bina etmek isteyen sonradan gelen insanlara nasıl aktarılacaktı?
Bu iş Peygamberimizi en yakından tanıyan eşi, Hz. Ebu Bekir (r.a.)'in kızı, çekirdekten Müslüman Hz. Aişe (r.anha)'ye soruldu:
"Hz. Peygamber'in tamamladığı ahlakı ne idi?”
Hz. Aişe net bir cümle ile cevap verdi:
"Siz Kur'an okumuyor muşunuz?”
"O'nun ahlakı Kur'an idi.”(Sahih-i Müslim – 746)
Şimdilerde bir taife çıktı.
Kur'ân diyen, Kur'an'dan ayetler aktaran, konuşmalarına, yazdıklarına Kur'an'dan bolca referans veren kişilere "mealci” yakıştırmasını bir hakaret olarak kullanıyor.
Kur'an'dan fazlaca referans vermeyi, hadislere ayetlere göre daha az başvurmayı mealcilik, daha derininde Peygamber (s.a.v.)'e saygısızlık olarak değerlendiriyorlar.
Hatta geçenlerde sohbetimizde fazlaca Kur'an'dan bahsettim, bu yazının içeriği çerçevesinde bir şeyler söyledim, muhataplarımdan birisi bana:
"Hocam, Al-i İmran 31'i dikkatli bir şekilde oku” dedi.
Kur'an'dan fazlaca bahsi Peygamber sevgisinde eksiklik olarak görmüştü.
Buyurun Allah Al-i İmran 31. Ayette ne buyuruyor bakalım: "De ki: "Eğer Allah'ı seviyorsanız bana uyun ki Allah da sizi sevsin ve günahlarınızı bağışlasın. Çünkü Allah çok bağışlayandır, çok merhamet edendir.”
Peygamberimiz ümmi bir insandı, tek kaynağı, uymamız gereken ahlakının biricik referansı Kur'an-ı Kerim ayetleriydi.
Her gece teheccüd kendini Kur'an ile yenilediği, tazelediği, güçlendirdiği için O'na farzdı.
Hz. Aişe validemizin ifadesinde olduğu gibi; Hz. Peygamber ahlakı zaten Kur'an'ın ta kendisiydi.
İman Azam Ebu Hanife'de hadisleri Kur'an'a "arz eder” onun temel ilkeleriyle uyuşmadığını düşündüğü nakilleri rivayet zincirine bakmadan reddederdi.
O zamanda şimdiki Kur'an'ı ön planda tutanlara mealci dediklerine benzer Ebu Hanife'ye bir sürü yakıştırmalar yaptılar.
Bugünde Allah katında Hablullah (Al-i İmran, 3/103) ve Hz. Peygamber'in ahlakı zaten Kur'an'dı düşüncesiyle ön plana çıkaranlara mealci diyenler iki kısımdır:
1.Kur'an'dan bi-haber, Kur'an-ı Kerim'i sadece hatim indirmek, her harfinden sevap almak için okuyup manasından gafil "dinde hassas, akl-i muhakemede zayıf” gafil insanlar.
2. İngiliz Başbakanı William Edward Gladstone (1809-1898) tarafından Avam Kamarasında "Bu Kur'an Müslümanların elinde kaldıkça onları istediğiniz gibi yönetemeyiz. Bunun için ya Kur'an'ı ellerinden almalı veya onları Kuran'dan uzaklaştırmalıyız" cümlesiyle açıkladığı batının Müslümalara yönelik değişmeyen projesine bilinçli ya da bilinçsiz hizmet eden "kullanışlı ahmak” tiplerdir.
Bir Müslümanın bolca Kur'an okumasından, onun manasını ve ahlakını kuşanmasından en çok Allah Resulü memnun olur.
Allah'ın kitabı ile Resulünü "mealci” yaklaşımları ile karşı karşıya getirmeye çalışan gafil veya hainlere dikkat edin.
Onlara öncelikle 6236 ayetin mealini en az üç kere tekrarla okumalarını tavsiye edin.
6236 ayetten mutlaka bahsedin!
Zira onlar hala Kur'an'ın 6666 ayet olduğunu zannediyor.
