Elli yıldır sayfalar dolusu yazı yazdım. Yazdıklarım kitap olsa sanırım sayısı sekseni geçer. Bu yazdıklarımın tamamına yakınını; Okullarda, dost sohbetlerinde, konferanslarımda, söyleşilerimde paylaştım. Paylaşıyorum ve paylaşacağım. Yılmayacağım, rehavete kapılmayacağım. Rabbim izin verdiği sürece, aklım başında oldukça, elim kalem tuttukça, klavyelere basma gücüm elimden gitmedikçe… Allah'a şöyle dua ediyorum:
"Allah'ım! Bu can gövdede konuk olduğu müddetçe; dostlarımla muhabbetten, sevdiklerimle sohbetten, cananlarımla kurbetten, yazı ve şiirlerimde gayretten mahrum eyleme”
Yazdıklarımdan olumlu dönüşler olduğu gibi, tehditlere varan, mezarları gösteren, ağza alınmayacak laflar edenler de oldu ve olacak. Hiçbirisine aldırmıyorum, aldırmayacağım. Zira tüm yazılarım; İslam'a, insanlığa, topluma, vatana, millete, sevgiye, dostluğa dairdir. Vatanımın bütünlüğüne kast edici hiçbir girişimde bulunmadım ve bulunmam da. Şiirlerimde de aynı yolu izliyorum. Çünkü Yaratan bana akıl, iman, tahsil, sağlık ve yazma yeteneği ve emaneti vermiş. Bunları nasıl kötüye kullanayım? Verilen emanetler bir gün elimden alınacak, yaptıklarımın hesabı sorulacak. Bu dünya hayatı gelip geçici. Denir ki; "dünya üç günlük; dün, bugün, yarın. Dün geçti, yarın daha gelmedi. Sen en iyisi bugünü değerlendirmeye bak”.
Dünyaya imtihan için gönderildik; kim ne kadar inanıyor? Ne kadar inancının gereğini yerine getiriyor? Hayat sahnesi adeta sırat köprüsü, kıldan ince, kılıçtan keskince. Tahir'ül Mevlevi şöyle der:
"Eli boş gidilmez gidilen yere
Rabbim boş gelmedim suç getirdim,
Dünyalar çekemezken bu ağır yükü,
İki büklüm sırtımda pek güç getirdim.”
Evet her birimiz, Rabbimizin Tevhit dairesi içindeyiz. İnansak da inanmasak da bu daireden dışarı çıkmamız mümkün değil. Bu yönüyle baktığımızda; ateizm, Komünizm, Sosyalizm, Deizm ve bütün olumsuz ve mantıksız sistemlerin "hebaen mensura” olduğunu görüyoruz ve de göreceğiz.
Mesele şahsi olarak kendimize çeki düzen vermek, Kur'anî tabirle, "Amel-i Salih” davranış sergilemek, toplum içinde desinler, görsünler, alkış tutsunlar, aferin versinler, makama mansıba gark etsinler, paraya boğsunlar… diye değil, Allah'a nasıl hesap veririz? anlayışı içinde olmamız lazım. Kimseden, alkış, aferin, teşekkür, bravo, sen neymişsin be abi, hocam sana teşekkür ederiz iltifatını beklemeden harbi ve hasbi şekilde hayat yolculuğumuza devam edersek işte o zaman Kamil insan, Rabbimizin aradığı kul olmanın hazzını tadarız. O vakit dünyamız cennet olur. İşte o an alemdeki en mutlu ve en huzurlu insan oluruz. Dünyası huzurlu olanın, ahireti de huzurlu olur.
"Nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz, nasıl ölürseniz öyle dirilirsiniz” buyurur sevgililer sevgilisi.
Maskesiz hayat, riyasız ömür, vefakârca geçen zamanlardır, "dolu dolu geçirdim hayatı” denen hayat.
La”dan "İlla”ya
"La"lar insanlığın bitmez savaşı,
Birliğe ket vurur kardeş dalaşı,
Bu yüzden canların bütün telaşı,
"La”larla kavgalar hep "İlla” için!
Selâmete gider Nuh'un gemisi,
Küfrün ocağında ölür kimisi,
Rahman emanını bulur gerisi,
"La”larla kavgalar hep "İlla için!
Tevhidin varlığı en büyük payda,
"İllâ"ya çıkmayan yolda yok fayda,
Yaratana meftun Bülbül-i Şeyda,
"La”larla kavgalar hep "İlla” için!
Ezelden ebede "illâ" dillerde,
Doğumdan ölüme Rab gönüllerde,
Hak mücahitleri her an yollarda,
"La”larla kavgalar hep "İlla” için!
"İllâ"lar dostluğun aslı esası,
Dünyanın düzeni Hakkın yasası,
Vahdete götüren tek hulasası,
"La”larla kavgalar hep "İlla” için!
Samimiyet!
Tertemiz bembeyaz tortusuz hayat,
Dostların geçtiği yol samimiyet,
Amasız fakatsız korkusuz hayat,
Yıkmayan dökmeyen yel samimiyet!
Alnı açık gezer dümdüz saflarda,
Hiç hilafı olmaz asla laflarda,
Her zaman her vakit gözü aflarda,
İnsanca uzanan el samimiyet!
Göründüğü gibi gezer dolaşır,
Gönüller fetheder cana ulaşır,
Muhabbet sunar her yana ulaşır,
Sevgiyle sarılan kol samimiyet!
Kafanın içinde art niyet yoktur,
Aslından süzülen berraklık çoktur,
İçilen süt gibi bembeyaz aktır,
Riyaları silen sel samimiyet!
Kalpleri fetheyle Yunus misali,
Ahlakta irfanda Yusuf emsali,
Canlara canlar kat Leyla timsali,
Düpedüz dosdoğru kal samimiyet!
Elinle dilinle kimseyi kırma,
Şefkat kanadı ger bîgane durma,
Günahı setreyle yüzüne vurma,
Elif gibi dimdik ol samimiyet! 
