Atlantik Koleji, Güney Galler'deki St. Donats Kalesi (12.yüzyıl)'nde Kurt Hahn (1886-1974) tarafından barışı ve uluslararası anlayışı eğitim yoluyla teşvik etmek amacıyla 1962 yılında kurulmuştur.
Atlantic College öğrencileri 70 ülkeden gelmekte ve uluslararası Bakalorya diploması almaktaydı.
Kolejin kurucusu Hahn, zamanındaki genç nesil hakkındaki düşüncelerini altı temel noktada özetlemiş ve çözüm yoları sıralamıştır.
1.Gelişen ulaşım vasıtaları sebebiyle fiziksel hareket eksikliği
2.Girişimciliğin azalması ile özgüveni düşük "seyirci” gençlerin çoğalması,
3.Modern yaşamın karışık ve yoğun hücumu ile hafıza ve hayal gücünde azalma,
4.Çekirdekten verilmeyen el sanatları eksikliği ile beceri ve özenin azalması,
5.Uyarıcı ve sakinleştirici içeceklerin katkısıyla öz disiplin ve irade zayıflığı,
6.Hız ve haz odaklı modern yaşamın getirdiği acelecilik sebebiyle duygudaşlık ve merhametin azalması.
Hahn bu sorunlara dört çözüm önerdi:
1.Sürekli ve düzenli eksersiz programları,
2.Eğitim içerisinde artan dozda öğrenciye sorumluluk ve görevler yüklemek,
3.Özgün projeler konusunda yüreklendirmek,
4.Kabiliyetlerine göre ek görevler vermek: (cankurtaranlık, yangın söndürme, ilk yardım)
Bunlara ilave olarak;
-Çocuklara kendilerini keşfetme fırsatları verin.
Her erkek ve kız çocuğunun içinde, çoğu zaman gizli ve yaşamın sonuna kadar fark edilmeyen büyük bir tutku vardır. Eğitimci, psikanalitik yöntemlerle bunu bulmayı umamaz ve belki de denemez. Bu tutku, çocuğun çeşitli etkinliklerle yakından temas kurmasıyla ortaya çıkabilir ve çıkacaktır. Bir çocuk "kendini bulduğunda", genellikle bir sevinç çığlığı duyarsınız veya ilkel mutluluğun başka bir tezahürüyle heyecanlanırsınız.
-Çocukların zaferle ve yenilgiyle tanışmasını sağlayın.
Çocuğun eğilimlerine ve yeteneklerine güvenmek ve kesintisiz bir başarı serisi için dikkatlice plan yapmak mümkündür. Bu şekilde onu mutlu edebilirsiniz – şüpheliyim –ama kesinlikle onu hayat mücadelesinden mahrum bırakırsınız. Başarısız olma ihtimalinin yüksek olduğu girişimlerde bulunmasına izin verin ve başarısızlığını örtbas etmeyin. Ona yenilgiyi aşmayı öğretin.
-Çocuklara ortak amaç uğruna kendilerini geri plana atma fırsatı verin.
Gençlerin bile toplum için kesin öneme sahip görevler üstlenmesi gerekir. Onlara en başından şunu söyleyin: "Siz mürettebatsınız, yolcu değil.”
-Sessizlik anları sağlayın.
Günümüz nesli, erken yaşlardan itibaren sessizlik ve tefekkür alışkanlıklarını edinmezse, günümüzün sinir bozucu ve dikkat dağıtıcı uygarlığı tarafından hızla ve zamansız bir şekilde tüketilecektir.
-Hayal gücünü eğitin.
Onu harekete geçirmelisiniz, aksi takdirde kullanılmayan bir kas gibi körelir. Anın ve saatin baskıcı uyarılarına direnme gücü daha sonraki yaşamda kazanılamaz; çoğu zaman geleceğe dair planlarınızı, umutlarınızı ve korkularınızı görselleştirme yeteneğine bağlıdır. Kendini şımartma, çoğu durumda geniş görüşlülük eksikliğinden kaynaklanır.
-Oyunları (yani rekabeti) önemli kılın, ancak baskın unsur haline getirmeyin.
Bırakın çocuklar, geçimlerini sağlamak için mücadele edenlerin oğulları ve kızlarıyla heyecan verici bir okul hayatının deneyimlerini paylaşsınlar.
Çocukların en az yüzde 30'u, hayatın sadece basit değil, aynı zamanda zor olduğu evlerden gelmedikçe, hiçbir okul öz disiplin ve güçlü ama neşeli bir çaba geleneği oluşturamaz.
Her işin başı sağlık değil; iyi bir eğitimdir zira fertleri eğitirseniz onlar sağlıklarını da koruyacaklardır.
Yazıyı Kurt Hahn'ın eğitimin amacını özetleyen cümlesi ile tamamlayalım:
"Eğitimin en önemli görevinin şu niteliklerin hayatta kalmasını sağlaması gerektiğini düşünüyorum: Girişimci bir merak, yenilmez bir ruh, azimli bir arayış, mantıklı özveride bulunmaya hazır olma ve her şeyden önce şefkat.”
