Üç, hafta önce fikstüre bakıp Konyaspor'un rahat kazanabileceğini söyleyeceğimiz bir maçtı Gençlerbirliği karşılaşması… Sonrasında alınan sonuçlar ve oynanan oyunlar rahat rahat kazanırız diyemeyeceğimiz bir maç haline getirdi.
Maçın ilk 20 dakikası kötü bir Konyaspor, 20. dakikada Miloseviç'in üst direği sıyıran şutu ile iyi oynamaya başlayan Konyaspor, Polomat ile Ertaç'ın hataları ile Miya'nın 37. dakikada attığı gol ile öne geçen Konyaspor, ilk yarıyı tamamlarken ümit vermişti.
İkinci yarının başlaması ile ne yaptığı belli olmayan, sahada karmaşa içinde hareket ederkenki hali ile tribündeki taraftarlara işkence yaşatan Konyaspor vardı. Sanki sezon öncesi hazırlık maçı yapar gibi, birbiri ile yeni oynamaya başlamış alışmaya muhtaç futbolcular gibi, ne doğru yerlere kaçacak kaçıyor ne de pas atacak atıyordu. Gençlerbirliği geride geniş boşluklar bırakarak önemli fırsatlar sunsa da bunu değerlendirmekten aciz Konyasporlu futbolcular vardı. Sorumluluktan kaçan oyuncular vardı. Pas kalitesi ve top kontrol kalitesinin düşük olduğu, bol hatalı pasın yapıldığı bir ikinci yarı oynadı Konyaspor.
İkinci yarı oyuna ve topa hakim olan Konyaspor'dan çok daha diri kalıp, çok daha fazla mücadele eden Gençlerbirliği izliyorduk. 77. dakikadan sonra baskısını iyice artırıp gol atacağını iyice belli eden Gençlerbirliği karşısında yine de Konyaspor galibiyete çok yaklaşmıştı fakat uzatmanın da son dakikalarında kornerden gelen topu uzaklaştıramayarak gole engel olamadı.
Normal şartlarda da aynı maç yine yaşana bilirdi. Aynı mücadelesizlik ve aynı beceriksizlikleri görebilirdik ama bugün Konyasporlu futbolcuların buna hakkı yoktu. Hele bu mücadelesizliğe hiç hakları yoktu
Yaptığı hata için özür dilemesi gereken bir kişi düşünün, özür dileyeceği kişi ile ilk karşılaştığında özür dilemek yerine hakaret eden bir kişi… Gençlerbirliği karşısındaki Konyasporlu futbolcular, tam da bu kişi gibiydi.
Kazanamadıkları maçlarda desteklerine devam eden, hatalara rağmen bağrına basan hep destek olan bir Konyaspor taraftarı var ki böylesine olumsuzluklara rağmen desteğini sürdüren taraftara rastlamak pek de olası değil… Buna karşılık böyle bir taraftar topluluğunu hiçe sayan Konyasporlu futbolcular vardı.
Bir gönül alma borcunuz vardı Konyaspor taraftarına karşı… Bu gönül alma fırsatı hafta içi kupa maçında geldi iki alt kategorinin formsuz takımı Eyüpspor karşısında. O maçta da özür dilemesi gerekirken hakaret eden gibiydiniz. Hani koşarsın, mücadele edersin, sayısız pozisyona girersin gol olmaz ve rakip bir kez gelir gol atar da basiretsizlik deriz. Ama koşmadan, mücadele etmeden, tek pozisyona girmeden tamamladığınız 120 dakikayı nasıl ifade edelim.
Takımdaki çoğu futbolcu ile tarihinin en büyük başarılarını yakalamış Konyaspor gerçeği inkar edilmez. Bu başarıların hatırasına değer verip önemseyen bir Konyaspor taraftarı vardı. Bundan dolayı sizlere çok ayrı bir değer verdi. Ama siz futbolcular bu hatıraya da gerekli değeri vermediniz, kendi hatıralarınıza sahip çıkmadınız. Artık bu başarılar tarih olurken sizlerin de kupayı kazanan, lig üçüncüsü olma başarısını gösteren değerli futbolcu olma günleriniz sona erdi…
Seyirci ortalamasını yakalayan taraftar topluluğu küsmeden, takımın zor günlerinde sahip çıkmak zorundayız düşüncesiyle tribünleri doldurdu. Hasta ziyaretine gelir gibi geldiler ama siz onlara da hakaret eder gibiydiniz. Hasta ziyaretine gelir gibi tabirini özellikle kullandım çünkü kültürümüzde taziyeye veya hasta ziyaretine gelen en büyük düşmanın bile olsa en ufak kötülükle karşılık verilmez. Varın siz hesap edin hatanızın büyüklüğünü…
Bir sorun var… Bu sorunun adını koymakta çaresiz kalıyoruz. Analizlerle, oyunla, sistemle açıklanacak bir sorun değil… Sorun futboldan mı kaynaklı, futbol dışı herhangi bir şeyden mi kaynaklı bunun tespiti de zor. Sorun her neyse bunun ne olduğunu en iyi bilen belki de sizlersiniz… Öyle veya böyle bu sorunu çözecek olan sadece sizlersiniz. Buna da mecburiyetiniz var…
Dipsiz kuyularda çaresiz çözüm aramak gibi bir meçhulde gelecek, Konyasporlu futbolcuların taraftara cevabını getirecek… ya acıdan daha acı ya da her şeye rağmen yüzleri şenlendiren…
Selam ve dua ile…
