Kadro kalitesi, oyun kalitesi, eksik oyuncular, içinde bulunulan şartlar, Trabzonspor'un kazanma alışkanlığı, Konyaspor'un kaybetme korkusu tüm bu etkenleri tartıya koyduğumuzda sonuç maç öncesinde Trabzonspor'u ağır favori olarak belirliyordu.
Maç başladığında orta sahaya ve oyuna hükmeden Konyaspor vardı. Bunu pozisyonlara dönüştürmekte de zorlanmadı ama iki net pozisyonu sonuçlandıramadı.
Orta sahada etkisiz kalan Trabzonspor karşısında daha rahat pas yapan, topu daha iyi kullanıp rakip sahaya etkili geçiş yapan Konyaspor'u uzun zamandır bu mücadelede isteği ile izlememiştik. Bunun karşılığını da öne geçerek aldı.
Golden sonra oyun değişmeye başladı. Gol ihtiyacı ile mücadele dozunu artıran, rakip kaleye gitme isteği artan Trabzonspor'a karşı oyun ritmini kaybeden kararsız bir yapıda karmaşık oyun oynayan Konyaspor oluştu. Bu karmaşa ilk yarının sonlarında penaltı ile gelen golle sonuç buldu.
İlk yarının başlarında gole yaklaşma fırsatını ilk Konyaspor yakalasa da Trabzonspor, Konyaspor kalesinde belirgin baskı oluşturdu. Yakaladığı pozisyonla da öne geçti.
Yine de tek farkla geride olan Konyaspor oyun içinde kalabilirdi. Dar açıdan kullanılan serbest atışı kaleci önleyebilseydi. Görüntüde atılan olsa da benim nazarımda kalecinin yediği bir goldü. Bir kaleci bu golü yememeli.
Bu maçta Konyaspor'un daha iyi mücadele ettiğini ve oyununu geliştirmiş olduğunu gördük. İyi oyun yirmi dakika kadar sürdü. Bu daha uzun sürelere yayılmalı.
İyi oynamak ve mücadele etmek sonuca yansımayınca bir anlam kazanmıyor. Bugün sonuca yansımayan iyi oyunun sonraki maçlarda gelişerek devam etmesi tesellisi umutları oluşuyor sadece...
Oyunun sonucunu belirleyen iki yön gol atmak ve gol yememek... Oyunun başlarında harcanan iki net pozisyon, penaltıya sebebiyet veren ve bir yenmeyecek golü yiyen kaleci... Bu şartlar Konyaspor'un sonuç alamasındaki ana etkenlerdi.
Selam ve dua ile...
