Çanakkale Savaşı dendiğinde hep milli şairimiz Mehmet Akif Ersoy'un şu mısraları aklıma gelir.
Vurulup tertemiz alnından uzanmış yatıyor.
Bir Hilal uğruna ya Rab; ne güneşler batıyor?
Ey bu topraklar için toprağa düşmüş asker!
Gökten ecdat inerek öpse o pâk alnı değer.
Mehmet Akif bir milletin varlık-yokluk mücadelesini o kadar güzel bir şekilde mısralara dökmüş ki, Çanakkale müdafaasını çocuklarımıza sadece bu şiirle anlatsak, eksiğimiz olmaz diye düşünürüm.
Şahadet herkese nasip olmayacak yücelikte bir makamdır. Uğruna kan dökülmeden alınan topraklar vatan olmaz.
Bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır.
Toprak, eğer uğrunda ölen varsa vatandır.
Son günlerde hepimizin dudaklarından dökülen bu mısralar ise Mithat Cemal Kuntay'a aittir. Kuntay, Mehmet Akif'in yakın dostlarından biridir. O da bir milletin yeniden diriliş destanını yaşamış bir şahsiyettir.
Büyük hadiseler büyük insanlar çıkarıyor. Birinci Cihan harbi ve devamındaki Kurtuluş Savaşı, hem siyasi, hem askeri, hem edebiyat alanında büyük şahsiyetler doğurmuştur. Milli harcımızı oluşturan büyük şahsiyetlerin tamamına yakını bu dönemlerde var olmuşlardır.
Büyük hadiseler aynı zamanda büyük kırılmalara da neden olur. Kıbrıs Barış Harekâtı sonrasında Türkiye'ye uygulanan ambargo, devleti kendine getirmiş ve Milli Savunma yatırımlarının ilk güzel örnekleri bu dönemde başlamıştır.
Türkiye'de, 2010 referandumundan sonra da ciddi anlamda büyük bir kırılma yaşanmıştır. Devlet, ABD güdümündeki FETÖ'ye karşı bakışını değiştirdiği gerekçesi ile ismi konulmamış bir ambargo ile karşı karşıya kalmıştır. Devleti yönetenler bu tehlikeyi sezer sezmez, Milli Savunma yatırımlarına öncelik vermişler ve kısa sürede çok ciddi mesafeler kat edilmiştir. Güney sınırımızda devam eden operasyonlarda büyük oranda yerli üretim silah ve mühimmatlarımız kullanılmaktadır. Çok kısa sürede elde edilen başarı, sözde dostumuz olduğunu söyleyen müttefiklerimizi rahatsız etmektedir.
Varsın rahatsız olsunlar, varsın "bizim silahlarımızı Afrin'de kullanamazsınız” desinler. Türkiye doğru yoldadır ve doğruları yapmaktadır. Unutulmamalıdır ki, sınır güvenliğini sağlayamayan bir devlete devlet denmez. Devletin en önemli görevlerinden biri, hatta birincisi Milli Güvenliktir.
Afrin'de de, Münbiç'te de ve başkaca yerlerde de güvenliğimizi sağlamak için ne gerekiyorsa o yapılmalıdır. Seksen milyon ülke evladı, istikbali için, istiklali için, istikrarı için canını da malını da feda etmeye hazırdır. Adı Tabip olan, adı Mimar olan ve ne yazık ki, önünde de Türk kelimesi bulunan oluşumlar ve o oluşumların başındakiler kimin davulunu çalıyorlar bilmiyorum. Kimin davulunu çalarlarsa çalsınlar o tokmak mutlaka başlarına inecektir. Bence o ne idüğü belirsiz soyu araştırma gerektiren zavallıları bırakıp, Mahmud Murad'a kulak verilmeli.
Ey Afrin'de dedesinin ruhunu şad eden Asker,
Dünya durdukça, ne sana ne milletime var keder.
Unutulmamalıdır ki, Afrin, bir yerin bir şehrin adı değildir. Afrin, gem vurulmaya çalışılan Aziz Milletin istiklalidir. Afrin, fitne ateşinde kavrulan ümmetin istikbalidir. Afrin, bölgenin orta ve uzun vadeli istikrarının anahtarıdır. Afrin Kızılelma ülkümüzün ilk adımıdır.
Tankın üzerinde kendine mikrofon uzatılan kahraman evladımız Uzman Çavuş Mehmet Kuzu'nun , tüm Mehmedlere tercüman olan şu diyaloğu aslında her şeyi anlatıyor.
Muhabir: İstikametiniz neresi?
Mehmet Çavuş: Kızılelma!
Muhabir: Ailene bir mesajın var mı?
Mehmet Çavuş: Beni beklemesinler!
Muhabir: Türkiye'ye bir mesajın var mı?
Mehmet Çavuş: Bu vatanı bölemezler.
İşte bu kadar basit, işte bu kadar açık ve işte bu kadar net.
Çok yaşa sen Mehmet Çavuş. Çok yaşayın Mehmedlerimiz. Bu millet sizinle gurur duyuyor.
