Muhterem gönül dostları, bu fakirin yazarlığı, öğretmenliğiyle birlikte başlar. Yıl, 1976; Ağustos ayı. İslam'ın ilk emri Oku Mecmuası vardı. Türkiye İmam Hatip Mezunları Derneği yayın organı.
İlk yazım Oku Mecmuasında; "Ağustos Zaferler Ayı” başlığıyla yayımlandı. O gündür bu gündür elimden kalem düşmedi hamdolsun.
Rabbim, 18 tane kitap yazma fırsatı verdi şükürler olsun. Bu can gövdede konuk olduğu sürece yazmaya devam edeceğim. 1000'i aşkın da şiirlerim var.
Bu yazımda sizlere şiir çalışmalarımı aktarmak istiyorum. Şiirlerim; antoloji.com, edebiyat defteri.com, rubai dergisi, hece dergisi gibi edebiyat dergilerinde yayımlanmaktadır. Sosyal medyada sık paylaşımlar yapıyor ve bazı şiirlerimi youtuba yüklüyorum. Şiirlerimin çoğunu beste olarak seslendirdim.
Şiir çalışmalarım, İlkokul çağına dayanır ancak bu çağda yazdığım şiirlerin şiir olma ihtimali olmaması sebebiyle hepsini imha ettim.
Şiirlerimden örneklerle yazımı süslemek arzusundayım.
İmam Hatip Günlerim!
Altmış iki yılı bir mutlu gündü,
Ne hayaller kurduk İmam Hatip'te.
Yurdun her yerinden dostlar göründü,
Yaranları sorduk İmam Hatip'te!
Hepimiz köylüydü, yoksul canlardı,
Ayakkabısızdık, muhtaç anlardı,
Sıcak yemek pişmez, zor zamanlardı,
Fakir canlar gördük İmam Hatip'te!
Harçlıklar paralar gelmezdi köyden,
Himmet istemedik ağadan beyden,
Haberimiz yoktu haftadan aydan,
Çetin sınav verdik İmam Hatip'te!
Dolmuş otobüs yok yaya giderdik,
İmkânımız olsa aya giderdik,
Karlı yolu saya saya giderdik,
Zihnimizi yorduk İmam Hatip'te!
Okullar içinde önde giderdi,
Başarılı olmak yegâne derdi,
Edep ahlakta şehre liderdi,
Çok ödüller derdik İmam Hatip'te!
Çoklu yetiştirdi hocalar bizi,
Ayırt etmediler hiç birimizi,
Fark etti hepsi de değerimizi,
İtibarlar gördük İmam Hatip'te!
Sabahlar sırayla derse girerdik,
Şapkalı idik hep öyle giderdik,
Kravatsız isek veda ederdik,
İntizama girdik İmam Hatip'te!
Allah'a hamdolsun o günler geçti,
Sabreden kuluna kapılar açtı,
Sayısız lütuflar nimetler saçtı,
Güzelliğe erdik İmam Hatip'te!
Bir Bir!
Güvenilir mi hiç yalan dünyaya?
Yaratılanları alıyor bir bir,
Hep kapılıyoruz mal-ü hülyaya,
Sevdiklerimizi çalıyor bir bir!
"La”nın bîtabıyla bocalıyoruz,
"İlla” itabıyla heceliyoruz,
Şeytan hesabıyla geceliyoruz,
Bitmeyen sıkıntı geliyor bir bir!
Bakiler faniye feda oluyor,
Pörsümez gerçekler heba oluyor,
Çocuklar servetler bela oluyor,
Gönülde nedamet kalıyor bir bir!
Uzun ince bir yol, bitmeyen sefer,
Kadın erkek gençler, hazır bir nefer,
Hak yol tutmayınca, gelmiyor zafer,
Gülistanda güller soluyor bir bir!
Durmayıp işlediğimiz günahlar,
Kalpleri yaralar, keşkeler ahlar,
Beyaz sayfayı kirletti siyahlar,
Gözlerimiz yaşla doluyor bir bir!
Rabbimiz "oku” der, hak kitabında,
Tefekkür et, düşün, tüm hitabında,
İnsanlara yol aç, afitabında,
Salihler böylece gülüyor bir bir!
Varmış!
Hayatı, bitmeyen bir bahar sandım,
Gördüm ki, mevsimin yazı da varmış,
Gençliğin vefasızlığına kandım,
Anladım, bu ömrün güzü de varmış!
Fark ettim, gündüzler hep bitiyormuş,
Akşamlar oluyor, gün batıyormuş,
İnsan, gerçekle kalkıp yatıyormuş,
Hissettim, zamanın sözü de varmış!
Yüzüme baktım da, çizgiler olmuş,
Gözlerin feri yok, morlukla dolmuş,
Şakaklarım çökmüş, benzim de solmuş,
Düşündüm, hayatın izi de varmış!
Boşa geçirmişim, bunca zamanı,
Gelmeyecek sandım, Hakkın fermanı,
Kalmadı, tükendi dizin dermanı,
Ömrün bir ucunda, sızı da varmış!
Mezarlara baktım, binlerce beden,
İşte hakikat bu, gelmiyor giden,
Sorguladın mı hiç, niçin ve neden?
Ölümün, ders veren yüzü de varmış!
Birkaç tane de Rubailerimden örnek sunayım;
Nâdân
Vezin: (Mef‘ûlü + mefâîlü + mefâilü + feûl)
Aklı terletmeyen tefekkürsüz can olma,
Hakkı tanımayan şükürsüz insan olma,
"Ene”sine mağlup bir sürü varlık gördüm,
Cehalete düşüp fikirsiz nâdân olma!
Gafil
Vezin: (Mef‘ûlü + mefâîlü + mefâilü + feûl)
Zulüm ika eden bedduayı ark eder,
Gözyaşı hark eden iflaslara park eder
Sanmayın, hiç kimse bana hesap soramaz,
Gafil olan insan kapıları berk eder!
Şefkat
Vezin: (Mef‘ûlü + mefâîlü + mefâilü + feûl)
Merhamet varsa eğer, bir nebze kanında,
Görürsün beşeri ebediyen yanında,
Öyle bir şefkat ki ilanihaye vardır,
Yaptığın tüm işler seni bulur sonunda!
Kulluk
Vezin: (Mef‘ûlü + mefâîlü + mefâilü + feûl)
Dön bir bak haline, dününe kıyas eyle,
Ağla vebaline, günahına yas eyle,
Suçlama kimseyi, en büyük suçlu sensin,
Yönel zü'l Celale, kulluğunu has eyle!
