Sık sık; "hiç adamlığı yokmuş”, "adam ol adam”, "Adam olmak mı? Adam kalmak mı?” "Adamsın be”, "Adam evladıymış”… gibi sözleri söyleriz. Bu sözler, ya bir güzellik yapıldığında övgü mahiyetinde, ya da yanlış ve çirkinlikler içine girildiğinde öfke ve kızgınlık üstüne dile getirilir.
Adam olmanın şartını ve ilkesini Kur'an ortaya koymaktadır.
Kur'an'ı Kerimde; "kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın”, "Niçin yapmadığınızı söylersiniz?” "Yeryüzünde fesat çıkarmayın”… V.B. ifadelerle karşılaşırız.
İnsanın Halife olma anlayışı; "Allah'ın vekili, yeryüzünde O'nun hükümlerini yaşatan, uygulayan, dünyayı imar, insanları idare ve terbiye eden, dünyadaki diğer bütün canlılardan üstün olan, onları emri altına alan” anlamında kullanılmıştır.
Müslüman. "Allah'a teslim olan, O'nun yarattığı yeryüzünü imar eden, birliği, beraberliği, kardeşliği tesis eden güvenilen, itimat edilen insan” demektir.
Sevgili peygamberimiz: "Emir olunduğun gibi dosdoğru ol” sözü beni yaşlandırdı derken bu gerçeği dile getiriyor.
Adam kelimesi "insicam ve ülfet” anlamına gelir. Buradan hareketle, insanın tek amacının olduğu o da, Allah'ı tanımak, O'nun emirleri istikametinde hareket etmek, diğer insanlarla iyi geçinmek, yardıma muhtaç olanlara yardım etmek, kötü gün dostu olmak, yaşadığı yeri cennet kılmak, dünyada; kardeşliği, dostluğu, barışı, iyiliği…yaymaya gayret etmek yani adam olmaktır.
Olaylar karşısında duyarsız olmayan, bir insanın ayağına batan dikenden yüreği kanayan, uykusunu kaçıran, bütün imkânlarını seferber eden vicdan ve insaf sahibi olanlara; "adam” deniyor.
Yangında evi, arabası, canı yananlara amasız, fakatsız koşan, selde eşini, çocuğunu, malını kaybeden mğdur insanlara yardım etmek için canla başla çalışanların adıdır: "Adam”. Görmüşsünüzdür televizyonda; Jandarma helikopterinin selzedelere ulaşmak, yardım etmek, ne pahasına olursa olsun hiçbir insanımızı sıkıntıda bırakmamak, zor durumda yanında olmak ve el uzatmak için nasıl çaba sarf ettiklerini sevinç gözyaşları içinde izledik. Ve memnuniyetle şu cümleler döküldü dudaklarımızdan; "Allah sizden razı olsun, Allah devletimize, milletimize zeval vermesin.”
Devletimiz her zaman, her afet durumunda vatandaşının yanında yer alıyor ve yer aldı. Bütün devlet ricali, afetin ilk anından itibaren olay yerinde. Vatandaşların gözyaşını silebilmenin çabası, gayreti ve mücadelesi içinde. Geceleri gündüzleri yok. Milletin derdi, devletimizin derdi oldu.
- güzellikler karşısında bazı çirkin işlere yönelen, tabir yerindeyse öküzün altında buzağı arayan tipler de oldu. Hizmeti sabote etmeye kalkan, hizmet yapan eli bükmeye, birliğimize çomak sokmaya çalışan namertler de oldu ve oluyor! Böylelerini bendeniz nazarı itibara almıyorum. Bunların iraptan mahalli yok. Bu tür nakeslere yaranmanın imkânı yok.
Anadolu!
Edirne'den, Sinop Muş'a,
Van şehrinden, git Maraş'a
Siirt'imiz Samsun Kaş'a,
Dostu sarar Anadolu!
Konya ili meşkin yeri,
Mevlana var gönül eri,
Şeb-i arus can feneri,
Hayat verir Anadolu!
Erzurum'un has dadaşı,
Kara Fatma arkadaşı,
Nene Hatun öz kardaşı,
Gönle girer Anadolu!
Akdeniz'de Yörükler var,
Usanmaz hiç gezer diyar,
Misafiri görüp sayar,
Mihman sorar Anadolu!
Mevsimleri sonsuz güzel,
Muhabbeti bitmez ezel,
Bakışları kula özel,
Nefret kırar Anadolu!
Kardeşliğe davet eder,
Yiğitlerle yola gider,
Vatan için hep cenk eder,
Düşman vurur Anadolu!
Ankara'da Hacı Bayram,
Sevenlere salar ilham,
Dolar taşar kutlu makam,
Ârif arar Anadolu!
İstanbul'un tadı başka,
Eyüp Sultan adı başka,
Sahabiyle dolan köşke,
Öze varır Anadolu!
Ne Güzel İnsan Olmak!
Askıya ekmek koymak, fakirlere aş bulmak,
Çok güzel âdet bunlar, ne güzel insan olmak,
Zimem defterlerinden, sayfa yırtıp borç silmek,
Çok güzel âdet bunlar, ne güzel insan olmak!
Sadaka taşlarını, yardımlarla doldurmak,
Evlenecek kızları, çeyizlerle güldürmek,
Yaralı hayvanları, yerlerine bildirmek,
Çok güzel âdet bunlar, ne güzel insan olmak!
Yoldaki engelleri, atıvermek eliyle,
Gönülleri hoş etmek, tatlı sözlü diliyle,
Örnek olmak herkese, mütevazı haliyle,
Çok güzel âdet bunlar, ne güzel insan olmak!
Herkesi selamlamak, tebessüm edivermek,
Yaşlıya muhtaçlara, yardıma gidivermek,
İhsan güzelliğini, her zaman tadıvermek,
Çok güzel âdet bunlar, ne güzel insan olmak!
Hoşlanmadıklarını, başkasına etmemek,
Topluma zarar veren, yanlışlara gitmemek,
Nâdânlarla bir olup, yaranları itmemek,
Çok güzel âdet bunlar, ne güzel insan olmak!
Gönül Gözüyle
Hakkın lütfettiği rahmet selini,
İnsana salıyor gönül gözüyle,
Yaraları saran şefkat elini,
Dermanda buluyor gönül gözüyle!
Rengine ırkına bakmıyor asla,
Yardıma koşuyor bıkmıyor asla,
Ruhu yaralıyı yıkmıyor asla,
Garipler gülüyor gönül gözüyle!
Kulun hayırlısı hizmetler eder,
Rabbin canlarına muhabbet katar,
Allah'a verdiği sözünü tutar,
Dualar alıyor gönül gözüyle! 
