Sık sık aklıma gelir. Zaman zaman dostlarla muhabbetimizde söylerim. Şiirlerimde de konu edindiğim olur. Evet deli sorular geliyor aklıma. Bu sorular bendenizi gerçekten rahatsız ediyor. Bazen cevap bulamıyorum. Cevapsız olduklarından değil, söylenmesi sakıncalı olduğundan, "Sakın ha, bir daha böyle şeyler duymak istemiyoruz…” kabilinden saçma tepkilere maruz olacağım, hakarete ve suçlamayla başbaşa kalacağım için. Hatta o kadar ki seni dinsizlikle, Türk olmamakla, vatan hainliği ile bile yaftalayanlar olur.
Sahi neden sorulardan kaçarız ki? İnsanlar hür düşünceye sahip değil mi? Düşüncelere, hayallere pranga vurulabilir mi? Bunlar neyin etkisi biliyor musunuz? "El ne der? Ben düşüncemi söylersem nasıl bir tepki koyarlar?...çarpıklığı.
Toplumda; "El ne der?” tanrısına inanmışlık var! Bu da bir çeşit şirk değil mi? Her gün beş vakit kırk sefer; "Yalnız sana ibadet eder, yalnız senden yardım isteriz” diye Fatiha suresinde okuyoruz. İyi, okuyoruz da o, namaz bitince bitiyor. Namaz dışında eski tas eski hamam, alışkanlıklar devam ediyor.
Akla takılan deli sorulardan bir tanesi tarih ile ilgili. Tarihimizi ne kadar biliyoruz? Acaba doğru mu biliyoruz? Tarihte sapmalar, çarpıtmalar var mı? Bazı tarihi şahsiyetleri kim veya kimler küçültüyor veya kimler köpürtüp büyültüyor? Okullarda okuduğumuz tarih ile gerçek tarih arasında tezatlar görüyor ve duyuyorum. Mesela okullarda; "Kutü'l Amare Zaferi” okutulmadı, tarihler bunu yazmadı, neden? Bizim öğrencilik yıllarımızda Emin Oktay'ın yazdığı tarihi okuduk. Halbuki o şöyle diyor:
"Ben tarihçi değilim, bana zorla yazdırıldı”.
Bazıları, tarihi Cumhuriyetle başlatır. Osmanlı'yı, Selçukluyu nazarı itibara almaz. Aslında Cumhuriyet Osmanlının devamı değil mi? Cumhuriyete sahip çıktığımız kadar Osmanlıya ve Selçukluya da sahip çıkmamız icap etmez mi?
Hiç unutmam şu sözleri; "Cumhuriyeti ikame etmek için Osmanlıyı kötülemek zorundaydık” Osmanlıyı kötülemek, atanı inkâr anlamı taşımaz mı? Geçmişi inkâr etmek Cumhuriyete ne kazandırır? Ve ne kazandırdı? Osmanlıyı inkâr etmezsek, Cumhuriyet ayakta kalamaz mı?
O zaman akla başka bir deli soru geliyor: Öyleyse Cumhuriyeti, Osmanlıyı yıkanlar kurdu! Biliyorum ki, "olur mu öyle şey?” diyeceksiniz. O halde nedir bu Osmanlı, Selçuklu düşmanlığı? Neden atalarımın yaptığı eserlere, yazdığı kitaplara, kurduğu silah fabrikaları ve uçak fabrikalarına kindarlık? Nuri Killigil ve Nuri Demirağ bir örnek. Neden ülkeye hizmeti şiar edinenler öldürüldü? Niçin ülkemin ayağındaki prangaları çıkarmak için durmadan çaba sarf edenler ölüm listesine kondu veya konuyor?
Ne hakla "Terörsüz Türkiye” mücadelesinde hala ortalığı karıştırmak, hala terör seviciliği yapmak neyin nesi? Niçin, "Müslümanım” diyenlere, Müslümanca davranış sergileyenlere ötekileştirme muamelesi yapılıyor? Evet İş başındaki Hükümetimiz yapmıyor ama toplum için bazıları; Kur'an sözünden, İslam lafından, adeta kırmızı görmüş boğalar gibi kaçıyor!
Madem, "Müslümanız” diyoruz neden sözlerimiz, davranışlarımız, hal ve hareketlerimiz Müslümanca değil? Çarşıda, pazarda, sanayide, ticarette, okulda, işyerinde, aile ortamında Kur'an'ın, peygamberin dediklerini yerine getirmiyoruz?
Daha buna benzer sayısız deli soru geliyor aklıma. İnşallah başka bir yazımda bunları da ele alırız. Son olarak
"ŞEMS-İ TEBRİZİ'NİN EVRENSEL MESAJLARI” isimli kitabımdan Şems'in on öğüdü ile yazımı noktalamak istiyorum:
- Allah'ı tanıdığınızı iddia ediyor, fakat ona olan borcunuzu vermiyorsunuz.
- Kur'an-ı Kerimi okuyorsunuz fakat hüküm ve kurallarından haberiniz yok
- Şeytanın, düşmanınız olduğunu iddia ediyorsunuz ancak tersini yapıyor ona itaat ediyorsunuz,
- Kendinizi Hz. Muhammed (SAV)'in ümmetinden sayıyorsunuz ama sünnetini uygulamıyorsunuz
- Cennete girmeyi istiyorsunuz fakat girmek için çaba göstermiyorsunuz.
- Ateşten kurtulmak istiyorsunuz buna rağmen günahlarınız ve kötü davranışlarınızla ona doğru hızla gidiyorsunuz.
- Ölümün herkese geldiğini biliyorsunuz, ama ona hazırlı yapmıyorsunuz.
- Başkalarının kusurlarını görüyor, kendi kusurlarınızı görmüyorsunuz.
- Allah'ın bütün nimetlerini şükretmeden yiyor, ama O'na karşı minnettarlığınızı unutuyorsunuz.
Ölülerinizi, aynı sonun sizin de başınıza geleceğini bile bile, ibret almadan gömüyorsunuz.
