Allah Dostlarının Ölümü, ŞEB-İ ARUS’tur!

“Âşıklara ölüm, düğündür”
“Söylesenize; allah’ın azabı geliverse veya kıyamet bastırı verse, Allah’tan başkasına mı yalvarırsınız? Eğer samimi iseniz doğru söyleyin! Evet, yalnızca O’na yalvarırsınız ve kurtulmak istediğiniz sıkıntıdan sizi, eğer dilerse ancak O kurtarır….” (En’am/40-41)
“Söyleyin bakalım, eğer Allah sizin işitme ve görmelerinizi alıverse ve kalplerinizi, aklınızı kapatıp mühürleyiverse, Allah’tan başka onları size verecek başka ilah mı var? Allah’ın azabı size ansızın yahut gözleriniz göre göre açıktan gelse, zalimler topluluğundan başkası mı helak olacak? Söylesenize!” (En’am/ 46-47)
Rızkına haram katma! Namazını aksatma. Tövbe etmeden yatma. Ölüm var, unutma!

Ölüm, ansızın gelir!

Ansızın
Bir gün evde dururken,
Belki sohbet eder,
Belki otururken,
Ansızın gidersin.

Nefes alır, veremezsin,
Gözlerinle göremezsin,
Muradına eremezsin,
Ansızın gidersin.

Hazır ol yolculuğa,
Bu yol ne uzun ne de kısa,
Eceli müsemma, eceli kaza,
Ansızın gidersin.

Sanma ömrüm uzun,
Yaşım genç,
Daha sağlamım ve de dinç,
Ansızın gidersin.

Ömür denen şey,
Bir nefesten ibaret,
Üflenir geçer,
Ansızın gidersin.

Malım var deme,
Çocuğuna güvenme,
Kendine gel, kendine,
Ansızın gidersin.

Mezarları gördün mü?
Ölenleri bildin mi?
Ölüme hazır ol,
Ansızın gidersin.