Saat 04.19 civarıydı. Bir anda sallanmaya başladım. Acaba deprem mi oluyor? Diye düşündüm. Ardından tekrar tekrar sallandım, aldırmadım. Camiye gidince öğrendim. Alt kattaki komşum:
"Hocam depremden haberin var mı?” deyince;
"Evet ben hissettim de, kendimin titremesi diyerek aldırmadım.Daha doğrusu depreme anlam veremedim” dedim. Komşum:
"Hocam bizim avize o derece sallandı ki. Çok uzun sürdü. Bayağı korktum.”dedi.
Üst katta olduğum için şiddetli hissetmedim. Evet ilerleyen zaman içinde depremin çok şiddetli olduğu, can kayıplarının bulunduğunu, yıkılan binaları, hasarları görünce; gözyaşlarıma hakim olamadım.
"Allah'ım afatından koru. Şu kış kıyamette soğuğun altında bir de depremle bizi imtihan etme” diye dua ettim.
7.4şiddetinde deprem. Merkezi Kahramanmaraş Pazarcık ilçesi. 10 ilde hissedildi. Can kayıpları var. Enkaz altında olan canlar mevcut.
Devletimiz seferber. Bütün Bakanlarımız deprem bölgesine koştu. Milletimiz, tüm afetzedelere ulaşmak, yaraları sarmak için yardıma koşuyor. Allah devletimizden razı olsun. Ne zaman böyle bir afet olsa hemen, vakit kaybetmeden, felaket yerine koşuyorlar.
Artçı sarsıntılar devam ediyor. Orta Doğu'da da hissedildi. Rabbim, milletimize, insanlara, tüm canlara merhamet etsin. Ölenlere rahmet, geride kalanlara geçmiş olsun dileklerimi iletirim.
Bu bir takdir. Denir ki; "tedbir takdiri bozar”. Allah'ın takdirinden kaçılmaz. Ancak tevekkül dediğimiz, gerekli önlemlerin alınması, deprem bölgesindeki çalışanlara yardımcı olmak, sorumluluğumuzu bilmek, destek olmak her zaman önem arz eder.
Hepimiz insanız. İnsanlar el birliği içinde olmalı, birbirine destek olmalı, duyarlılık çok önemli.
Allah vermesim ama böyle bir durumda milletimiz, vatandaşlarımız "amasız, fakatsız” yardıma koşuyor. Bu sevindirici bir durum. Yeni değil, öteden beri böyle bu durum. Bunun adına insanlık denir. İnsanlıktır ki; birliği sağlamakta, destek olmakta, her şeyini paylaşmakta yarış içinde olunur. Yani herkes elinden ne geliyorsa onu yapmaktan çekinmiyor.
- devletimize, milletimize zeval verme. Kimseyi afata uğratma. Yolundan ayırma. Ölen kardeşlerime Allah'tan rahmet, yaralılara şifalar dilerim. Başımız sağ olsun.
Deprem!
Bilinmez zamanda bina titredi,
Her şeyler yıkıldı fena titredi,
Dağ taş yer kükredi sema titredi,
Bin bir dertle gelen bir afet deprem!
Depremde insanı korkular sardı,
Moraller bozuldu umut karardı,
Ölümü hisseden Hakka yakardı,
Canlarımız alan felaket deprem!
Kimi evden çıktı yollara aktı,
Kimi gözü yaşlı hüzün bıraktı,
Kimi hükme razı, boynunu yıktı,
Korkuları salan bir afet deprem!
Her an uykudayız yani rüyada,
Garantimiz var mı fani dünyada?
Hep aldanıyoruz malu hülyada,
Kederlerle kalan felaket deprem!
Allah yanımızda gündüz ve gece,
Varlığını hissettirir hece hece,
Kader, çözülemeyen bir bilmece,
Yaşayanı bulan bir afet deprem!
Dua!
Dua ile doğduk biz duayı hız biliriz,
Semadadır elimiz canlara söz oluruz,
Ezelden ahdimiz var Rahmandan haz alırız,
Aflarını saçıver bizleri terk eyleme!
Derinden bakınışlar yaratana ulaşır,
Hüzünlü yakınışlar hû hû'lara karışır,
Seherde yakarışlar Allah'ıma erişir,
Rahmetini açıver kapımız berk eyleme!
Zoru tattığımızda elimizden tutuver,
Yanlış yaptığımızda doğru yola katıver,
Özden saptığımızda kullarından atıver,
Hatalardan geçiver zehirler zerk eyleme!
Gözyaşlıdır duamız tek Rahmanımız sensin,
Salahımız rehamız hep Mihmanımız sensin,
Günahlarla bîtabız tüm dermanımız sensin,
"Kulum” diye seçiver narlara gark eyleme! (07 ŞUBAT 2023)
