SELÇUKYA KÜLTÜR SANAT DERNEĞİ' nin önemli bir projesi olan; "BİZ BİZE” ‘de bendeniz; hayatımı, yaşadıklarımı, 28 Şubat'ın estirdiği sert rüzgarları, yazarlık serüvemi ve eserlerimi anlatmak nasip oldu. Emek verenlere, böyle güzel programlar tertip eden gönül dostlarına teşekkür ederim.
"DOSTLARIN KALEMİNDEN” yazım, uzun olduğu ve okuyucularımı sıkacağı için
ZELİHA BÜYÜKCENGİZ ve Tayyip Sağ'ın şiirlerini bugüne bıraktım.
Eğitimci Zeliha Büyükcengiz şöyle seslenmiş:
KALEMİN IŞIĞINDA BİR ÖMÜR
Bir köy sabahında doğdu söz,
Toprağın duasıyla yoğruldu öz…
Bir annenin duası, bir babanın izinde
Bir ömür, hakikate yürüdü sessizce
Adı, yalnız bir isim değildi artık,
Bir meş'ale oldu karanlığa karşı dik…
Kalem dediğin onda emanet gibi,
Söz dediğin, bir hakikat nefesi gibi,
O, sınıflarda sadece ders anlatmadı,
Gönüllere harf harf umut yazdı
Bir çocuğun gözünde yarın,
Bir gencin kalbinde iman oldu adım adım.
Tahtaya yazdığı sadece bilgi değildi,
Her cümle bir hayat terbiyesiydi…
Suskun yüreklerde yankı bulan,
Bir öğretmen değil, bir irfan pınarıydı akan.
Şiir dedi…
Ve şiir, onunla başka bir dil oldu,
Alev oldu, nur oldu, gönle yol oldu…
Mısralarında sadece kelime yoktu,
Bir ömürlük hakikat saklıydı,
Bazen bir bülbül gibi güle kondu,
Bazen bir dert gibi sinelere doldu…
Her dizede bir çağrı vardı derine,
"İnsan ol” diyordu, en derin yerine…
Kalemi, secdeye varmış bir yürekti onun.
Şair Tayyip Sağ da duygularını kaleminde şu sözlerle söz etmiş:
Birbirinden güzel şiirler dolayısıyla şuaraya şükranlarımı sunarım. Kalemleri daim, kelamları kaim, meramları ebedi olsun.
