Yedi kız doğurdu. Erkek çocukları olmamıştı. Olmuyordu. Allah, erkek çocuk nasip etmemişti. Kızdan bıkmışlardı.
"Kaç çocuğunuz var?” diye sorulunca, eğer erkek çocuk yoksa
"Çocuğumuz yok” derlerdi.
Bir, iki,Üç… erkek çocuk, bir, iki… kız mevcutsa;
- iki, Üç çocuğumuz var” diye karşılık verir, kız çocukları hesaba katılmazdı.
31 Aralık 1953. Şiddetli bir kış günü.
Bir yılbaşı gecesi 8. kız olarak dünyaya geldi Döner. Annesi onu ahırda doğurdu. Bakmış ki kız, göbeğini kesmeden halbura koydu.
Ölsün diye çıkıp yattı. O sıra amcasının hanımı geldi;
-" Münevver neden yatıyorsun?” diye sordu;
-" Aba, yine kız doğurdum, göbeğini kesmedim, ölsün diye bıraktım ahıra. Yeter artık bıktım kızlardan”.
O sırada amcasının hanımı Esme ana, gidip iki kaya tuzu ile göbegini kesti Döner'in. Şöyle mırıldandı;
"şimdi ölsün, enfeksiyon kaptı derler” deyip, getirip annesinin yanına yatırdı.
O sırada rahmetli babası geldi, kundağını açtı, baktı ki kız.
"Alın bunu, gözüm görmesin” dedi. Hanımına;
"Ben sana kız doğurmayacaksın demedim mi?” diye öfkelendi.
Hemen aldılar, kundakla birlikte dışarı koydular. O sırada amcası yatsı namazını kılıp, eve gelirken çocuğun ağlama sesini duydu, alıp evine götürdü.
Amcanın da hiç çocuğu olmamıştı, o sırada ikinci evliliğe hazırlanıyordu, annesi;
-" Esma aba, bu kızı al, nüfusuna getir, abim evlenmesin” dedi.
Amcanın karısı çocuğa 20 gün baktı sonra getirdi, geri annesine verdi. Tabii ki, amca bu arada ikinci evliliğini de yaptı.
Nüfusa gittiler, bir de ne görsünler, 3 yaşında ablası ölmüş, nüfustan düşmemiş, ablasının nüfus cüzdanını Döner'e verdiler.
Döner, şu şiirlerle yaşadıklarını dile getiriyor;
Anam Neden Doğurdun Beni?
31.12.1953'de yeni yılın başında
Kim bilir kaderim neyin peşinde
Ahırda lambanın kör ışığında
Neden anam, neden doğurdun beni?
Eyvah yine mi kız, ölsün demişsin
Göbeği eşine kalsın demişsin
Korkudan evine gidememişsin
Neden anam, neden doğurdun beni?
Babama müjdeyi verememişsin
Kundağa höllüğe belememişsin
20 gün yüzümü görememişsin
Neden anam, neden doğurdun beni?
Ahırda halburda ölüm beklerken
Zalim babam şarabını içerken
Kötü talih kaderimi çizerken
Neden anam, neden doğurdun beni?
Bulama çullama yedirdin bana
Yamalı işlikler giydirdin bana
Allah razı olsun ne deyim sana
Neden anam, neden doğurdun beni?
Altı ay isimsiz olsun demişsin
Adımı koymamış kalsın demişsin
Ölen ablamın nüfusunu vermişsin
Neden anam, neden doğurdun beni?
Döner ismim olmuş oğlana dönmüş
Bu dünyada hiç de sefa sürmemiş
Deli gibi sevmiş vefa görmemiş
Anam, keşke doğurmasaydın beni?
