Hayat mı dediniz? Hayatın tarifini; google'da bulamazsınız, ansiklopediler yazmaz hayatı.
Hayat; Face book'ta mesaj atmaktan, mesajlaşmaktan, geyik sohbeti yapmaktan ibaret değildir.
İnternette; çetleşmek değildir hayat. Tik tokla belhum adal pespayeliğine girmek hiç değildir.
- tanımadığınız, bilmediğiniz, huyundan, suyundan haberdar olmadığınız, hırlı mı? Hırsız mı? Ahlaklı mı? Ahlaksız mı?...hakkında her hangi bir bilgiye sahip olmadığınız, tabir yerindeyse dibi görünmedik kaptan su içmek gibi ne olduğu belirsizlerle sanal arkadaşlık yapmak da değildir hayat.
Hele akıllı telefonların ekranında hiç göremezsiniz hayat denen zaman yokuşunu. Akıllı telefon deyince aklıma geldi. Aslında hiç aklımdan çıkmıyor, hatta hiç unutamıyorum; neyi mi unutamıyorum? Söyleyeyim; insanımız, o kadar benimsemiş ki akıllı telefonu, yolda giderken, otobüste, trende, tramvayda, dolmuşta, parkta, bahçede, yaya yürürken, araba kullanırken, evde, misafirlikte, camide…kimsenin başı dik değil. Hepsi telefona boyun eğmiş! Kimse; yanındakini, önündekini, sağındakini, solundakini görmüyor! Telefona bakacağım, internette gezineceğim diye ağaca ve araca çarpanları görürsünüz.
Telefonlar yüzünden misafirliklerin, dostlukların, sohbetlerin… tadı kaçtı. Bir zaman televizyonlar aynı durumdaydı, şimdi onların yerini akıllı(!) telefonlar aldı. O kadar aldı ki, yememiz, içmemiz, her şeyimiz telefon oldu. Onunla alışveriş yapmak, sanki hayatın bir parçası(!).
Kitapları iyi okursanız sayfaları arasına sıkışmış; hayata dair sırlar bulursunuz.
Allah dostu; Allah'a imanda, ibadetlerde kesintisiz davranan, Kur'anî çizgiden sapmayan samimi Müslümanın adıdır.
Bir Türlü!
Komşuluklar öldü, şimdi mezarda,
İnsanlık satılmaz, hiç bir pazarda,
Dostluğu sevgiyi, kitap yazar da,
Sohbete gelecek, yol yok bir türlü!
Hal hatır mesajla, sorulur oldu,
Ticaret mesajla görülür oldu,
Ataya mesajla varılır oldu,
Yüzlere gülecek, hal yok bir türlü!
Gecenin bir vakti, uykuyu böler,
Sanal âlemlerin zehrine dalar,
Kendini bir anda, gayyada bulur,
Samimi kalacak, el yok bir türlü!
Tefekkür etmeyi, kenara attık,
Kelamı unuttuk, battıkça battık,
Dilârâ canları, ucuza sattık,
Huzuru bulacak, dil yok bir türlü!
Sırça köşk yıkıldı, inkisar kaldı,
Harabeye dönen, bir hisar kaldı,
Gözyaşları aktı, ah u zar kaldı,
Neşeler salacak, dal yok bir türlü!
Kaybettik!
Acı kahve içtik, dost hanesinden,
Telveleri kaldı, nazı kaybettik,
Muhabbete daldık, şahanesinden,
Mazilerde kaldı, özü kaybettik!
Yakıları sardık, dert gitsin diye,
Yaramıza sürdük, berkitsin diye,
Onulmaz yarayı, terk etsin diye,
"Geçmiş olsun” diyen, sözü kaybettik!
Eğlendik ve güldük, safiyane hep,
Canana göz olduk, sahiyane hep,
Ahbaba can bulduk, dahiyane hep,
Ahlakı yitirdik, hazı kaybettik!
Gülmeyi kâr kıldık, mutlu gün için,
Maskeyi yâr bildik, kutlu gün için,
Dostla bahar bulduk, tatlı gün için,
Sevinç tasa oldu, bizi kaybettik! (18 HAZİRAN 2022)
