İnsanların değeri; aklını ve alnını terlettiği, benim ne gibi görevim var bu ülke, bu insanlar, bu toplum…için deyip, elini taşın altına soktuğu, boşu boşuna yaratılmadığının idraki içinde bulunduğu zaman bir anlam taşır.
Oturduğumuz yerden eleştirmek, hele mesnetsiz, belgesiz, çalakalem yazmak ve konuşmak kolay. Çünkü sırtımızda yumurta sepeti yok, her hangi bir sorumluluk taşımıyoruz. Şu söze ne kadar da uyuyor ahvalimiz; "bekara kadın boşamak kolay”.
Şöyle bakalım etrafımıza, hep yakınanlar, mangalda kül bırakmayanlar, tuzu kuru olanlar, düşünce geliştirmeyenler, laf olsun torba dolsun diyenler.
Rabbimiz, insanların kılık ve kıyafetine, boyuna ve posuna, endamına, yakışıklılığına, malına, mülküne, makamına, servetine, asaletine, tanınmış kişi olduğuna, güzel konuşmasına…bakmıyor. Hal ve hareketlerine, davranışlarına, insanlara yararlı olup olmadığına, ülkesi ve insanlık için ne gibi hayırlı iş yapıp yapmadığına bakıyor.
Kur'an'da; İman ile amel-i salih (Güzel davranış, ahlaklı hareket) birlikte zikredilir. Tek başına imanın geçerli olmadığı, hiçbir anlamının bulunmayacağını belirtir. İbadetler bunun içindir. Cennet, ahlaklı davranışlara sahip olanların mekânıdır. Sevgili peygamberimiz:
"Ben, güzel ahlakı tamamlamak için gönderildim” buyurur. Hz. Aişe'ye, "peygamberimizin ahlakı nasıldı?” Diye soranlara; "Siz hiç Kur'an okumaz mısınız?” demesi, hayatınızı Kur'an'a göre düzenerseniz, ömrünüz Kur'anca olursa, emir olunduğunuz gibi dosdoğru yaşarsanız, istikametiniz düzgün olursa…hem Allah'ın, hem peygamberin ve hem de inanların sevdiği, aradığı, itibar ettiği insan olursunuz. Bu da dünyada iken Cenneti kazanmak demektir.
Unutmayalım ki sırat köprüsü, dünyadadır. Dünya sıratını düçmeden, yuvarlanmadan geçersek, uzaktaki sırattan korkmayız. Hatta, Cennet de, Cehennem de dünyadadır. Bu alemdeki Cennet, Cehennem, öbür alemdekilerin denemesidir. Onun için sevgili peygamberimiz;” dünya ahiretin tarlasıdır” der. Mevlana da; "Be hey şaşkın, dünyada buğday eken, ahirette arpa mı biçer?” diyerek bu hakikatlere dikkatimizi çeker.
Sözün özü; dünya sıratını dosdoğru geçersek, ahiret sıratı problem olmaz. Rabbim doğruluktan, sadakatten ayırmasın. Aklını terleten kullarından eylesin.
Vuslata Erer!
Âşıkları sarar, aşk bedende kor,
Öfkeleri silen, vuslata erer,
Nefret ateşli kor, sevgiler dekor,
Müminlerle kalan, vuslata erer!
Canlar arıyorum, sevda içimde,
Ne hallere geldim, mecnun biçimde,
Benliğimi buldum, Hakkı seçimde,
Dostlarını bulan, vuslata erer!
Günahı andıkça, gözüm kan ağlar,
Yüreğim yanar da, özüm kan ağlar,
Konuşamaz dilim, sözüm kan ağlar,
Mesajları alan, vuslata erer!
Madde siliniyor, mana gelince,
Doğru biliniyor, Rabbi bulunca,
Secde eder âlem, kendi halince,
Allah'ını bilen, vuslata erer!
Tefekkür
Cihana Allah'ı anlatan mahal,
Esfelden eşrefe çıkar tefekkür,
İmansız hayatlar yaşanmaz muhal,
Batılı Hak sözle yıkar tefekkür!
İnsan-ı kâmile varılan yapı,
Vahiy tuğlasıyla örülen yapı,
İmanın harcıyla karılan yapı,
Varlığa bu gözle bakar tefekkür!
Karanlık ortama ışık yakıyor,
İrfan tezgâhında ahlak dokuyor,
Âlem-i insanlık fikre akıyor,
Dünyaya ışıklar yakar tefekkür!
