Sevgili dostlar! Yaşadığımız sürece bize lazım olacak olan, “olmazsa olmaz” kabilinden önemli ilkeler vardır. Hani devamlı deriz ya; “adam gibi adam”, “adamlık lazım”, “adam olmak değil, adam kalmak önemli”, “söze değil, öze bakacaksın”…işte diğer ilkeler:
İstediğim, bir gıyabi dua, kabul olmaz diye düşünme asla!
Şurası kesin ki; yanmayan yakmaz, tatmayan bilmez, çile çekmeyen acıdan anlamaz. Bir eli yağda, bir eli balda olan, açlığı kavrayamaz! Ağlamayan gülemez. Kendisini düzeltmeyen, başkasını düzeltemez!
Sevmek zorunda değilsin, ancak sevmiyorsan, zarar da vermeyeceksin. Zira dünya sadece sana ait değil!
Bir avuç toprak
Biraz da suyum ben…
Neyimle övüneyim,
İşte buyum ben… (Yunus Emre)
İnsan iyiliği düşünmeden yapar. Kötülüğü ise düşünerek!...
Birine çamur atmadan önce düşün ve sakın unutma! İlk önce senin ellerin kirlenecek!
İnsanda güzel olna yüzdür. Yüzde güzel olan gözdür. Ama insanı insan yapan; ağızdan çıkan sözdür!
Sabır; hastalıkta Eyup, hasrette Yakup, zindanda Yusuf, ateşte İbrahim olmaktır.
İbrahim’leri yetiştirmeyen toplumlar, Nemrut’ların sayısının çoğalmasına sebep olur!
Unutma! Her Nemrud’un İbrahim’i, her Firavun’un Musa’sı vardır!
“Ey can! Kimseyi kırma!
Sözden ağırı yoktur.
Beden çok yükü kaldırır ama,
Gönül her sözü kaldırmaz!” (Hz. Mevlana)
Yutmadan önce çiğnemek ne ise, konuşmadan önce düşünmek de odur!
Zamansız gelen ölümden değil, namazsız gelen ölümden kork!
Babamı namaz kılmış, dua ederken gördüm ve;
-“ Benim için de dua et” dedim.
Babam, şöyle bir baktı, sonunda şunu dedi;
-“kendisi nerede” derse ne diyeyim?
Bak kardeşim! Ben neden mutluyum biliyor musun?
Kimseye kin tutmam,
En mükemmel olmaya kalkışmam,
İnsanların benden daha iyi olmasını asla kıskanmam, aksine mutlu olurum.
Herkesin benden daha iyi olmasını isterim.
