Konya Büyükşehir Belediyesi ile Konya Fikir ve Sanat Adamları Derneği ve SÜ Selçuklu Araştırma Merkezi'nin ortaklaşa düzenlediği Yaşayan Konya Hafızası İkindi Sohbetlerinin Koyunoğlu Müze ve Kütüphanesi konferans salonunda yapılan bu haftaki programında Konyalı Şairler Konya için yazdıkları Şiirleri okudular.
Koyunoğlu Müzesinde "Yaşayan Konya Hafızası İkindi Sohbetleri " adı altında düzenlenen etkinlikte bu hafta Konyalı şairlerden Kazım Öztürk, İsmail Detseli ve Tayyar Yıldırım Konya için yazdıkları en güzel şiirlerini okudular.
Gazeteci yazar ve şair Kazım Öztürk'ün yönettiği etkinlikte, İsmail Detseli ve Tayyar Yıldırım şiirler okudular ve Konya ile ilgili hatıralarını anlattılar. Her şaire verilen 20 dakikalık süre zarfında okunan şiirler ve anlatılan hatıralar etkinliğe katılanlar tarafından ilgi ile takip edildi.
Okunan şiirlerin kendi şairlerinin sesinden dinlenilmesi şiir severlere ayrı bir haz verdi. Kazım Öztürk okuduğu şiirlerinin yanında Konya'nın Gülleri diye bahsettiği halkın ise meczup olarak tanıdığı kişilere ait hatıralarını anlattı.
Halk şairi İsmail Detseli'nin sakin edası, hoşsohbet Konya ağzı halk diliyle okuduğu şiirler ve anlattığı hatıralarıyla dinleyenlere heyecanlı anlar yaşattı.
Son konuşmayı yapan şair Tayyar Yıldırım ise konuşmasında Seydişehir'in bir dağ köyü olan Oğlakçı'da doğduğunu Konya ile uzun yıllar ilgisinin sadece ilkokuldan sonra gittiği İvriz Öğretmen Lisesine gidiş gelişler sırasında içinden geçmekten ibaret olduğunu; 1998 yılında görev icabı Konya'ya gelişi ile birlikte bu şehrin havasını teneffüs etmeye başladığını ve şu anda emekli olup Konya'da ikamet ettiğini söyledi.
Programın oluşması ve bir Özür;
Koyunoğlu Müze ve Kütüphane müdürü sevgili dostum, Hasan Yaşar'a; "Müdürüm, Şiirlerimizi okumak için bir program yapsak” deyince, Hasan Bey; "Hocam, Konya şiirleri olursa olur, ancak 11 Kasım 2017 uygun” dedi. Program fikri böyle gelişti.
Ben de, İsmail Detseli'ye, Tayyar Yıldırım'a; "Koyunoğlu İkindi sohbetlerinde "Konya şiirleri ve Konya hatıraları” isimli bir program yapsak nasıl olur?” deyince hepsi, "çok yerinde, iyi fikir” dediler.
Program sonunda sosyal medyadan Detseli ve Yıldırım'a teşekkür ettim, ama en büyük teşekkür etmem gereken Hasan Yaşar'ı unuttum. Gerçekten çok mahcup oldum. O da haklı olarak; "aşk olsun” dedi! Haklı. Hem de yerden göğe kadar haklı. O, buna izin vermeseydi, ilgisiz kalsaydı, "olamaz hocam böyle şey” deseydi daha mı iyi olurdu? Hasan Beyin böyle bir tasarrufu var mıydı? Tabii vardı. Bana diyebilirdi; "Hocam, bir yıl doluyuz, yer yok.” Veya başka mazeret üretebilirdi. Fakat yapmadı, doğruyu söyledi! Bu güzellik karşısında benim de, onu unutmamam gerekirdi.
Hani güzel bir söz var;
"Bir avuç toprak, biraz da suyum ben,
Ne yapayım, işte buyum ben”.
Önce Hasan Yaşar'dan sonra tüm dostlardan, yapılan yanlış ve hatadan dolayı özür dilerim. Eğer başka hakkı geçenler olduysa onların da hakkını helal etmesini istirham ederim.
