Dünyada barışın, kardeşliğin, sevginin, huzurun yolu TÜRK-İSLÂM ÜLKELERİ BİRLİĞİ’NDEN GEÇER. Şimdiye kadar batı bu birliğin kurulmaması için elinden ne geliyorsa yaptı hala da yapıyor! Bize; ne AB, ne ABD, ne Batı tandanslı birlikler, ne de bir zamanların Komünist Rusya’sının da içinde bulunduğu KOMÜNİST BLOK birlikler fayda verir. Bugün bağımsızlığını ilan eden; Azerbaycan, Tataristan, Türkmenistan, Çeçenistan…ve diğerleri birer birer Komünizm belasından kurtulmuş, inancını, özgürlüğünü, insanlığını rahatça yaşamanın huzuruna ermişlerdir. Ama yeterli mi? Hayır. ”Müslüman’ım” demekle işin bittiğini sanıyoruz! MÜSLÜMANLIK; uygulama ister, aksiyon adamı olmayı gerektirir. “bir kötülük gördüğün zaman elinle, dilinle ve kalben gidermeyi” emreden ilkelere uymak icap etmez mi? “Niçin yapmadığınızı söylersiniz?” Talimatı bağlamıyor mu? “Müslüman, Müslüman’ın kardeşidir” hatırlatması bize bir şey söylemiyor mu?
Kur’an dışı uygulamalarla hareketin zamanı geçti. Kurân, hukuk demek, Kur’an; adalet demek. Artık hukuksuzlukla dünyada varlığını sürdüren ülke kalmadı. Hiç bir insan ve hiç bir ülke; demir yumrukla yönetilemiyor. Eğer bu mümkün olsaydı Tunus bu hale gelmezdi. Mısır’da halk ayaklanmaz, Mübarek yönetimine karşı isyan bayrağını çekmez, Suriye, kan gölü olmazdı! Filistin’de İsrail zulmü yaşanmazdı! Terör denen bela- adı ne olursa olsun, hepsi aynı- Kur’ana sahip çıkan, Kur’anca yaşayan toplumlarda görülmez!
Zaman, İslâm ülkelerinin birlikte hareket etme zamanıdır. Zaman; “armudun sapı, üzümün çöpü var” deme zamanı değildir. Yıllarca böyle bir hareket tarzı izlendi de ne oldu? Şimdiye kadar hangi İslâm ülkesi, hangi zor durumdaki ülkelerin yarasına merhem oldu? 31 Mayıs 2010’da İsrail’in, Mavi Marmara gemisine yaptığı insanlık dışı saldırı sonucunda Mısır’a gitmek isteyen Filistinlilere sınır kapısını kapattı Hüsnü Mübarek! Yıllardır Filistin, Gazze yanıyor, hangi Arap ülkesinden İsrail’e karşı; “bu saldırıyı durdur, değilse karşında bizi bulursun” deme durumunda kaldı? Hep İsrail ile, zalimlerle kol kola girmediler mi? Her zaman Müslümanlar ezilmedi mi? Ezilmiyor mu? Hep Haçlılara karşı sıcak ilgi içine girilip, Kur’anı yar, Allah’ı dost edenlere şaşı bakılmadı mı? Yıllarca BAAS PARTİSİ-ki Rusya tandanslı parti- içindekiler Arap ülkelerinin yöneticiliğini yapmadı mı? Hala yapmıyor mu? Irak’ı kan gölüne çeviren Saddam, Baas partisi mensubu değil miydi? Suudi Arabistan, ABD yanlısı değil mi?
Bugün dünyada; fakir, muhtaç, kimsesiz, yoksul insanlar varsa-ki sayısı çok fazla- Afrika’da açlıktan ölen binlerce insan varken hiçbir şey olmamış gibi davranmak hiçbir Müslümana yakışmıyor. Eğer; Müslümanlar ve İslam Ülkeleri yardım ediyor denirse, pekiyi o zaman bu ıstırap, bu gözyaşı neyin nesi? Diye sormayacak mıyız? Müslümanlar zekâtını tam ve zamanında verirlerse, fakirler, muhtaçlar gözetilirse dünyada aç ve açık kalmaz.
Bakıyorum İslâm ülkesi yöneticileri lüks ve israf içinde! Bir elleri yağda, bir elleri balda. Halbuki İslâm dini böyle mi emrediyor? Hz.Muhammed (SAV), Hz. Ömer ve dört halife böyle mi yaptı? Saadet asrı dediğimiz asır; insanların adalet, hukukun üstünlüğü ve insan haklarının zirve yaptığı bir asırdı!
Lafla olmuyor, güzel söz söylemekle İslâm hayat dini olma özelliğini insanlara gösteremiyor. Kur’an, sayfalar arasında kalıp, kılıf halinde yükseklerde muhafaza edilerek, okumaksızın, anlamı üzerinde düşünmeksizin, hayatımıza hakim kılmaksızın insanlığa yarar sağlamıyor! Kur’ana sahip olmadıkça, Kur’anın dediğini yapmadıkça dünyada; huzuru, barışı, kardeşliği, sevgiyi, insanlığı yakalamamız mümkün olmayacak, cehennem gibi bir dünya bizi bekleyecektir!
