Önce şu hususu bir tespit edelim; Maya takviminin ortaya attığı bu saçma konuya gerçekten inanıyor musunuz? İnanmıyor musunuz? Eğer “inanıyoruz” derseniz, peşinen imansız olursunuz! Çünkü Kur’anda böyle bir hüküm bulunmamaktadır. Kur’anda olmayanı Hz. Muhammed(SAV)’in de söylemesi mümkün değildir.
İnsan bu! İşine geldiğini kabul eder, eğer işine gelmiyorsa, hiç tereddüt etmeden inkâr yolunu seçer! Bakınız etrafınıza, tetkik edin insanları, açıkça görürsünüz! İnancımızda; tekkelere, türbelere mum yakmak, onlardan medet ummak var mı? Hıdırellez’de; kibritlerden ev yapınca gerçekten ev sahibi olunacağına dair yerde bir kayır var? “Ben, Kur’andan başkasına inanmam” lafı nereden çıktı? Kur’an mı diyor? Hadislerde mi geçiyor? Peygamberler böyle bir şey mi demiş?
Evet, Kur’an, inananlar için bir rehberdir. Kur’ana inanmak demek, içindekilere eksiksiz uymak, dediklerini yapmak, demediklerinden uzak kalmak anlamı taşır.
Kur’an’ı raflardan indirelim.
Bakınız Mehmet Âkif ne diyor?
“Doğrudan Kur’andan alarak ilhamı,
Asrın idrakine söyletmeliyiz İslâm’ı”
Kur’an; sakınanlar ve arınanlar için bir yol göstericidir.
Kur’an;
İnancı düzeltmek, ahlakı güzelleştirmek, dünya hayatını düzene koymak, ilahi irade, rıza ve düzene uygun bir dünya hayatından sonra ebedi mutluluklarını kazandırmak için gönderildi.
Kur’anın; “belhum adal” dediği; “hayvanlardan daha aşağı” duruma düşmemek, Kur’anla yaşamakla mümkündür.
Kur’anla yaşamak, aynı zamanda Kur’anla İletişim kurmaktır.
Mümin şahsiyet; Kur’anla iletişim içine girer. Bu, her Ramazan ayında “hatim yarışı”na girerek, el alem; “ne çok hatim yapmış, ne kadar iyi okuyor” diye iftihar vesilesi yapmakla olmaz. Kur’anı, yükseklere koyarak, gelin ve damatların odalarında süs olsun diye nakışlı kaplarda saklamakla şahsiyet elde edemeyiz.
Mümin; aynı zamanda ve her şeyden önce Allah’la iletişim kuran, Kur’an okudukça, Allah’la konuştuğunu bilen insandır.
Kur’anla iletişime geçen; hurafelerden, akıl ve düşünceye aykırı davranışlardan, ilme ters tutumlardan uzak kalan, Kur’anca iletişimi hayat iksiri olarak gören, barışı, kardeşliği, diğer dinlerden olanlara karşı hoşgörüyü, insan sevgisini, adaleti, eşitliği, “veren el” olmayı, “bugün Allah için ne yaptın?” anlayışına ilgisiz kalamayan kimsedir.
Tefekkür
Tefekkür, içe açılan mahal,
Akıl, tefekküre hamal.
Fikir; ne para ister, ne de mal!
Geceler; düşünmeye zemin,
Akıllı davranmak hepsinden emin.
Dök bütün planlarını,
Anlat yapacaklarını.
Boş durma, üret, üret, üret…
İnsan olmanın bedeli; gayret!
Boşa gitmez akıl, pörsümez fikir,
Aklın destekçisi zikir! (antoloji.com/kazim¬_ozturk )
