Kuraklık her yerde kendini göstermeye başladı. Göllerimiz kurumaya yüz tuttu. Böyle giderse ilerleyen zamanda kıtlık kapımızı çalabilir. Bir damla yağmur düşmedi toprağa. Sık sık yağmur dualarına çıkılıyor. Su demek; bereket, rahmet, gıda ve hayat demektir.
Suları har vurup harman savuruyoruz. Suya saygımız yok. İsraf diz boyu. Sularımızın yok olması, göllerimizin kuruması hiç birimizin umurunda değil. Yağı olan bayramını yapıyor. Banyolarda sular boşa akıyor. Diş fırçalarken muslukları kapatma adetimiz yok.
Rabbimiz: "Yiyin, için israf etmeyin. Allah israf edenleri sevmez” buyurur. Her israfta haram var. Her israf, Allah'ın mal ve nimet emanetine ihanettir. Varlık bize emanet, bedenimiz, kullandığımız her şey. Yani mülk Allah'ın. Öyleyse mülk sahibinin rızası dışında hareket edebilir miyiz?
Önderimiz, peygamberimiz de "Dere kenarında da olsan suyu idareli kullan” diye ikaz eder.
Evet, Rabbimiz, peygamberimiz bunları laf olsun diye mi söylüyor? Neden Allah'ın, peygamberin emir ve talimatlarına karşı kör, sağır ve duyarsızız? Niçin İlahi mesajlara kulak tıkıyoruz?
Kural ihlal etmeyi marifet sanıyoruz. Bir türlü; disiplinli, kurallı hayatı içimize sindiremiyoruz. Kur'an kurallar kitabıdır. Müslüman kuralcıdır. Hayat, kurallardan ibarettir. Kurala uymayanlar, kanun ve yasalara da uymaz. Zaten çektiğimiz sıkıntılar bunun sonucu. Ne ekiyorsak kuralsızlıktan, kurallara uymamaktan çekiyoruz. Trafikte olan aymazlıklar, aileler arasındaki problemler, cinayetler, kavgalar, savaşlar ve hepsinden daha beteri terör.
Kurallara uymadığımız için hzurumuz kaçtı, sevgiyi kaybettik, muhabbetler yok oldu, saygının esamisi okunmuyor, vefa, sadece bir semt ismi olarak kaldı. Kendine saygısı olmayanın başkasına saygısı olmaz. Samimiyetten ıraklaşanlar, toplumda iz bırakamaz. Hülasa her şeyin başında; İlahi kurallara uymak, samimiyet ve ihlas geliyor.
Rabbimiz: "Sizin duanız olmasa Allah size ne diye değer versin?” ifadesi bize çok şey anlatır. Yaptığımız işlerde bizi bir gören, bilen ve duyanın olduğunu idrak etmek zorundayız. Zira hesap vereceğiz. "Ölmeden önce kendinizi hesaba çekin”
Tefekkür
Cihana Allah'ı anlatan mahal,
Esfelden eşrefe çıkar tefekkür,
İmansız hayatlar yaşanmaz muhal,
Batılı Hak sözle yıkar tefekkür!
İnsan-ı kâmile varılan yapı,
Vahiy tuğlasıyla örülen yapı,
İmanın harcıyla karılan yapı,
Varlığa bu gözle bakar tefekkür!
Karanlık ortama ışık yakıyor,
İrfan tezgâhında ahlak dokuyor,
Âlem-i insanlık fikre akıyor,
Dünyaya ışıklar yakar tefekkür!
"Allah” Der
Şu Kâinat nakış nakış süslenmiş,
Motiflerin dokuları "Allah" der,
Dağlar taşlar ovalara yaslanmış,
Ziynetiyle takıları "Allah" der!
Kırık çatlak yoktur küre-i arzda,
Nizamlar yüklüdür ilahi tarzda
Hepsi planlı ne eksik ne fazla,
Nidaları yankıları "Allah” der!
Baka baka bu sırra bayılırsın,
Sözün biter tek bir Allah bulursun,
Akıl susar tümden âciz kalırsın,
Gözlerinin bakışları "Allah” der!
Parmak izlerimiz farklı farklıdır,
Hücrelerde türlü sırlar saklıdır,
Tüm canlarda Rahman adı eklidir,
Desen desen nakışları "Allah” der!
