Allah, insanlara o kadar çok merhamet ediyor ki! Daha ilk insan yaratılırken; Hak nizam ile müjdeliyor ve bu hak nizamı, önce evladına, sonra diğer insanlara anlatsın diye peygamber yapıyor! Yani hak nizam, başlangıçtan beri vardır ve var olmaya da devam edecektir. Batıl, sonradan ortaya çıkmış, insanlar zamanla şımarmış, Allah’ın nimetlerine, lütuflarına karşı şükürsüz hale gelmiş ve kendi kafalarına göre bir inanç sistemi kurmuş!
Bu yönde azgınlıklar devam edince Allah’ımız, her devirde sevgili kullarından seçtiği insanları peygamber, hak davanın anlatıcısı, savunucusu ve uygulayıcısı olarak göndermiştir! Bu, yaratanın bize merhameti sonucudur. Her an, her zaman ve zeminde merhametini göstermekte, bunun için fırsatlar yaratmakta ve kurtulmamıza vesile kılmaktadır!
Kur’ana baktığımız zaman bütün peygamberlerin ve son peygamber olan sevgililer sevgilisi Hz. Muhammed (SAV)’in hayatları; güzel ahlak, iyi ve yararlı insan, temiz toplumu oluşturmak için birer örnektir. Kıssalar, yalnızca hoşça vakit geçirmek, arkadaş ve dost sohbetlerinde konuşmak, laf olsun diye anlatılmaz. Onlar nasıl bir hayat sürmüş? Ne gibi sıkıntılara göğüs germiş, hangi mücadeleler içinde bulunmuş, dünyaya bakışları nasıldır?... gibi düşüncelere dalıp, hayatımızı bunların hayatı gibi oluşturma gayreti içinde olmak gerektiğidir.
Değilse Kutlu doğum haftalarında, mevlitler okumak, Kur’an tilavet etmek, siyerden örnekler anlatmak, ağlamak, sızlamak… önemli değil! Tabii ki, bunlara da ihtiyaç var, ancak mesele bununla bitmiyor, asıl mesele yeni başlıyor!
CAN İÇİNDE CAN
Hayat büyüsünü bozan,
Ölüm gizemini yazan,
Ecel tılsımını çizen,
Can içinde can var...
Kader olgusunun mimarı,
Kaza yazgısının didarı,
Şifacıların tek yarı,
Can içinde can var...
Kalp kabesinin efendisi,
Mana göçünün ta kendisi,
Duyguların nirengisi,
Can içinde can var...
Ateşin güle döndüğü,
Denizin yola döndüğü,
Putların küle döndüğü,
Can içinde can var...
Akılsıza akıl olan,
Yolsuzlara yol bulan,
Garibe kanat kol olan,
Can içinde can var...
DÜŞÜNÜYOR MUSUN?
Unutma asla, açıyor Hakk’ın gülleri,
Yenmiş ekine çevrilir Ebrehe’nin filleri!
Hak; pörsümez, eskimez gerçek,
Batıl onun yanında mutlak sönecek!
Firavunlar olsa da üzülme sen,
Azimli ol, Nur’u savun, Vahye güven.
Tarihler var ki, ne zalimler türetti!
Hakk’a direnmeye bu ne biçim cüretti(!) ?
