Hayat, samimi olunca güzel. Yüce yaratanımız; "Niçin yapmadığınızı söylersiniz?” der. Mevlana da; "Ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol” diye terennüm eder. Her şeyin başında "ihlas” tabir edilen samimiyet gelir. İman ile samimi davranış birlikte zikredilir. Buna; "ameli salih” adı verilir.
Samimiyetin içinde; kararlılık, sabır, azim, irade, inanç… mevcuttur. Samimiyetsizlikte; kibir, ben bilirim, benden başkasına yaşama hakkı vermem, ben yoksam dünya yıkılsın, makamımı korumak için her türlü yalakalık, her türlü alkış ve rengarenk maske takmalar, bin bir türlü takla atmalar…kırla gider! Bizi, bu tavırlar yıkar.
Ne Oldu Bize?
Dün ne kadar güzeldi buralar, ne şirin ildi,
Kimse kimseye muğber değildi!
Komşularımız vardı; Kürt, Laz, Çerkes…
Van'dan, İzmir'den, Kars'tan elele herkes!
Aşımızı paylaşır, işimizi birlikte yapardık,
Düşüncelerimiz farklıydı, samimiyeti kopardık!
Ne oldu bize, ne hallere geldik?
Kim çaldı huzurumuzu? Neler ediyoruz?
Neden parçalandık, nereye gidiyoruz?
Varsın o da gitsin Havrasına, Kilisesine,
İsterse inanmasın kutsala, her şey kendisine!
Yeter ki saldırmasın inancıma, vatanıma…
Güzel vatanımı harap etmesin,
Ezanlarım susmasın, sevgi güneşimiz batmasın.
Samimiyet Öldü mü?
Sen nesin? Kimsin? Nerelisin?
Halin nedir? Aç mısın? Tok mu?
Selam veren yok, hiç empati yok mu?
Gel, baş başa verelim, konuşalım,
Dertlerimizi dökelim, paylaşalım…
Bak gözlerime, neler söylüyor;
"Bende çok mesaj var, dinle” diyor!
Çekinme, ben de bir Allah kuluyum,
Rengime bakma, kılığım seni korkutmasın,
Dilimi anlamazsın ama, duygularımız susmasın.
Aynı dili konuşanlar hep çatışır,
Fakat aynı duyguları paylaşanlar anlaşır!
Hep kaybettik; kabukla uğraşmaktan,
Sahteye takıldık, sesimiz kısıldı konuşmaktan!
Gördüğümüz insanlara, şirinlikler yaptık,
Olduğumuz gibi görünmedik, gösterişe taptık!
"Ne var, ne yok” diyene; "Allah'a duacıyım” dedik,
Hiç samimi olmadık, hep yalan söyledik!
Ağladık, inledik, üzüldük… duyan çıkmadı,
"Beni anlayın” sözüne uyan çıkmadı!
"Paran var mı?”, zengin misin?” "makamın ne?”…
Hep kabuk, hep madde, hep yaldız…!
Gönüller kırgın, kalpler küskün, ruh yalnız!
Düşman Pusuda!
Eli kanlı, gözü kanlı,
Düşman pusuda!
Dili kanlı, dini kanlı,
Düşman pusuda!
Uyumak haram, durmak yok,
Tembellik yaraşmaz sana,
Tarihte şerefin çok.
Sakın gevşeme, düşman pusuda!
Nasıl olsa yenerim deme,
Tekrar denerim deme,
Uykudan dönerim deme,
Unutma, düşman pusuda!
Kıyamda Olanlara
Zulümle yarışa giren yolda kalır,
Her zalim yıkılır, hak'tan dersini alır,
HAK iddiası sözle değil, kıyamla olur.
Kıyamda olanlara selam olsun.
Tarih boyu atam kıyam eyledi,
Rabbimin emrini beyan eyledi,
Karanlıkları, zulmü ayan eyledi,
Kıyamda olanlara selam olsun.
