SELÇUKYA AKLINI TERLETMEYE DEVAM EDİYOR!
Şehir Diplomasisinde Tarihi Konya Zaferi
KIYAMETE KADAR TÜRKLERE VERİLEN GÖREV “KÂBE MUHAFIZLIĞI”
Cevher mi, Cüruf mu, Köpük müyüz?
BU ONUR KONYA’NIN, BU BAŞARI UĞUR İBRAHİM ALTAY’IN
IBAN hesaplarıyla ilgili yeni düzenleme yolda
TÜRKİYE’NİN ÇELİK ZIRHI: CUMHUR İTTİFAKI...
Mezuniyet Törenleri ve İkiyüzlülüğümüz
TOPRAĞINI KAYBEDEN GELECEĞİNİ KAYBEDER
AŞÛRE GÜNÜ VE KANAYAN YARAMIZ KERBELA
“İYİ Kİ VARSINIZ“
Selçuklu Konferansları ve Ölümsüzleşen Mirası
Necmeddin Kübra Uluslararası Sempozyumu ve Ebu Reyhan Biruni Ürgenç Devlet Üniversitesi
EN İYİ ARKADAŞIM
Savaşın Yeni Yüzü: Ekran Başındaki Cepheler ve Simülasyonun Gücü
Kupayı Trabzonspor Kazanmadı Konyaspor Kaybetti.
Her şey için teşekkürler Konyaspor…
SAHİBİNİ ARAYAN MADALYA
AKŞAM OLMAKTA
ÇOCUK VE HAYAT - Çocuklar neden içine kapanır?
Sarı Lacivert Kemer
Konya’ya Bahar Geldi
Öğretmenler bir aile. Aynı okulda çalışanlarla muhabbet çok değişik bir atmosfer oluşturuyor. Aynı meslek (öğretmenlik), aynı okul, aynı duygular… hani denir ya; "aynı dili konuşanlar değil, aynı duyguları paylaşanlar anlaşır” bunun gibi. Milletimizin mayasını öğretmenler yoğuruyor. Kaliteli insan, karakterli fert, vatan millet aşkıyla dolu şahıslar öğretmen elinde şekillenir. Her insan, mutlaka ama mutlaka önce Allah'a, ardından öğretmene muhtaç. Hiçbir meslek, hiçbir iş, öğretmensiz olmaz. Öğretmen önünde diz çökmeyen, öğretmenlerin rahle-i tedrisinde bulunmayan insan yoktur.
Emekli de olunsa, okuldan ayrılınsa da; öğretmek, eğitmek… hayat boyudur. Ölünceye kadar devam eder. Öğretmenin emeklisi olmaz. Öğretmen emekli olmaz, olamaz. "Emekliyim, her şeyi bir kenara bıraktım, artık torun bakıyorum…” diyerek, öğretmekten, insanlara veren el olmaktan uzak kalmaya hakkımız yoktur. Bu yüzden öğretmenlik kutsaldır. Bunun için öğretmen eli öpülesi insandır. Formun Üstü
25 KASIM 2018 günü MEVLANA ORTAOKULU öğretmenleri olarak 24 KASIM öğretmenler günü nedeniyle güzel bir toplantıda buluştuk. hasret giderdik, muhabbet ettik. Yıllardır görüşemediğimiz gönül dostlarıyla görüştük. Bu toplantıyı görünce, emekli olmadan önceki okulum gözümde canlandı. Öğretmenlerin o muhabbeti, o sıcacık, samimi halleri hala gözümün önünde. Bu toplantıda da aynı duyguları hissettim. Öğretmenlerimizdeki o değişikliği yani yaşlanma değil, yaş alma hallerini bizzat müşahede ettim. Bu durumu şu şiirlerimle taçlandırmak istiyorum;
Selam Olsun
Selamımı alır mısınız?
Muhabbete dalar mısınız?
Şiirlerle coşar mısınız?
Deniz, derya geçer misiniz?
Selam, selam binlerce selam
Âşığa ve maşuka selam
Ay, güneş ve ışığa selam
Gelene, gelmeyene selam,
Sevene, sevmeyene selam,
Bülbüllere, güllere selam,
Arılara, ballara selam,
Yaratılan kullara selam.
Hangisi?
Bir sana baktım, bir de eskimiş resmine
Sence hangisi hayata meydan okuyor?
Hangi resim "bu" diyeyim, hangi cismine?
Dünde kalan değil, elde olan kokuyor.
Biz, Mevlana Öğretmenleriyiz!
Bu gün burası bir hoş geliyor,
Öğretmenlerim pek hoş geliyor,
Hepsinde tebessüm, hepsi mutlu,
Birliktelikten hepsi umutlu,
Biz, Mevlana öğretmenleriyiz!
Bakmayız kimsenin kusuruna,
Basmayız kimsenin nasırına,
Değer veririz anasırına,
Girmeyiz asla hiç, sınırına,
Biz, Mevlana öğretmenleriyiz!
İlimle doludur her birimiz,
Kur'an ve Peygamber rehberimiz,
Tüm öğretmenler bizim pirimiz,
El eleyiz ve hep birlikteyiz,
Biz, Mevlana öğretmenleriyiz!
Mum misali kendimiz eririz,
Etrafımıza ışık veririz,
Gidilmeyen yerlere varırız,
Rengarenk çiçekten bal alırız,
Biz, Mevlana öğretmenleriyiz!
SELÇUKYA AKLINI TERLETMEYE DEVAM EDİYOR!
BİLMEK YETMİYOR
DÜNYAYA GELMEKLE İŞ BİTMİYOR
UBUNTU
ULUSLARARASI İSLÂMÎ İSTİŞARE
MÜSLÜMANIN HAYATI HİCRETTİR
HAYATIMIZI NASIL GEÇİRİYORUZ?
HAYAT DEDİĞİMİZ
ACI BAŞLANGIÇ, HAYIRLI SONUÇ!
YAZMAK, DÜNYANIN EN MUTLULUK VEREN İŞİ