Aşağı yukarı bir buçuk yıldır "Selçukya Şiir akşamları” adıyla, Konyalı şairlerimizin yer aldığı, birbirinden değerli gönül insanları, kendi yazdıkları şiirleri okuyarak, edebiyat dalındaki hünerlerini sergilemektedirler. Böylece şiirin ölmediğini, gönüllere şiirle girilebileceğini ispat ediyorlar. Şiirin, saf bir duygu hali olduğunu, riyanın, maskenin yer alamayacağını ortaya koyuyorlar.
Ocak 2019 Pazartesi gün, "SELÇUKYA KÜLTÜR VE SANAT DERNEĞİ” logosu altında değişik bir isimle, değişik periyodla okundu şiirler. Bu ilk gün, bir başka atmosfer vardı Kılıçaslan Konferans salonunda. Konya'mızın yetiştirdiği, genç, dinamik, şuurlu, milli ve manevi değerlere saygılı kıymetli şaire Saliha Değirmenci Yavaş kızımızın dördüncü şiir kitabını çıkarması sebebiyle, hem kitabı imzaladı ve hem de ilk bölümde kendi şiirlerini, şairlerimiz yorumladı. Bir şairin şiirini, başka birisinin yorumlamasının tadı da başka oluyor.
Saliha Değirmenci Yavaş şaire kızımız, "KERVANKIRAN” adıyla dördüncü kitabını çıkardı. Elime aldığım zaman her birisi birbirinden değerli ve önemli olan şiirlerle dolu olduğunu gördüm. Programın ilk bölümünde bu kitaptan, "KAHREDER BENİ” isimli şiiri okumaya çalıştım. Şöyle diyordu şiir;
Nerde beli bükük bir nine görsem
Yakıp kavuruyor analar beni
Ne günler gördü ki acaba dersem
Eritir yüzünde manalar beni
Bülbül güle konup sefa sürünce
İkisi de muradına erince
Elleri alaran gelin görünce
Lime lime doğrar kınalar beni
Ağlasam deli der belki görenler
Bir de üzüldüğüm toprak örenler
Nerde bu evlerde hayat sürenler
Kahreder yıkılmış binalar beni
Nara atsam yine duyulmaz sesim
Kaybolmuş bir zaman yaşayan cisim
Duvarda asılı soluk bir resim
Can evimden vurur panolar beni
Zühre'm kainatın budur kanunu
Dünyadan çok düşün dünya sonunu
Nice Arif geldi geçti hanını
- boş kalmış haneler beni.
