"Konya, Kültürün başkentidir” sözünü önemsiyorum. Zira şehrimizde; kültür, sanat, edebiyat, tarih, dini anlayış, sosyal olaylara bakış, gönül dostlarıyla birlikte olmak…gibi güzellikler meydana gelmektedir.
Konya Büyükşehir belediyesi; "Konya Evleri” adıyla birçok ev yaptı, eski Konya evleri şeklinde. Bu evleri; Dernek, Vakıf ve kültür kuruluşlarına tahsis etti. Kültür Park yanında, Mevlana Kültür Vadisi projesi içinde çok mantıklı ve yerinde bir uygulama başlatıldı.
Hemşerilerimiz, kültür âşıkları, Edebiyat, sanat meraklıları…bu güzel mekanlarda buluşuyor, şiirler, konferanslar, söyleşiler ve muhabbet arayanların birlikte olma noktası.
TYB, Birlik vakfı, Huder, Fatih Gençlik Vakfı, Kültür Sanat ve Fikir Adamları Derneği Konya evlerinde sık sık program yapıyor. Aydınlar Ocağı, burada değil. Ancak o da, her Salı Kültür Park'taki İl Halk Kütüphanesi Konferans salonunda; "Salı sohbetleri- Şiir okumaları” faaliyetine imza atıyor.
Son olarak Konya evlerini teşrif eden ve bütün hızıyla kültür faaliyetini yerine getiren
Kültür Sanat ve Fikir Adamları Derneği; "Selçukya Şiir Akşamları” adıyla her Pazartesi ve Perşembe günleri; şairleri, ilim, fikir, edebiyat ve kültür adamlarını ağırlıyor. Birbirinden kıymetli gönül dostuyla karşılaştım. Hepsi nefis şiirlerinden okudu. Şiirleri dinledikçe duygulandım. Hepsi dertli insanlar! Şiir şudur;
Şiir
Şiir; karlar altında bir kardelen,
Kötüyü eleyen, delik delik delen.
Şiir; şuurun eylemi, tefekkürün kıyamı,
Gönlün söylemi, sözlerin kıvamı.
Şiir; gönül kapısı, aklı terletmek,
Şeytana dur demek, nefsi terk etmek,
Karanlığı delmek, öfkeyi berk etmek.
Selçukya, yıllar önce saygı değer Seyit Küçükbezirci üstadımızın bir projesidir. Bundan yıllar önceydi, İnce Minare arkasında; "Selçukya” adıyla bir yer açtı. Epeyce devam etti. Bugünkü; "Selçukya”, o günün eseridir diyebilirim. Kültür adamı, folklor uzmanı Seyit Küçükbezirci, bu konuya kendi vakfetmiş kıymetli bir insan. Bugün de; "Selçukya Şiir Akşamları” ismiyle güzellikler icra ediyor. Tebrik ediyorum.
19 Şubat 2018 pazartesi günü bendeniz de uğradım. Bir de ne göreyim, tüm dostlar orada değil mi? Çok duygulandım. Program sonunda şiirler okundu. Görevli hanım kardeşim; "Kazım hocam aramıza yeni katıldı, ilk şiiri ondan alalım” dedi. Bunun üzerine aşağıdaki şiirimi okudum;
Uyandı Bu Millet!
Bir zamanlar ne mankurt kafalar varmış,
Puta tapar gibi Avrupa'ya taparmış!
Avrupa, hayranlığıyla yandık kavrulduk,
Her şeyimizi verdik, özümüzden savrulduk,
Borçlandırıldık, köle olduk, devrildik!
Müttefik ayaklarıyla, yıkmadığı düzen yok,
Terörle koyun koyuna, oyununu bozan yok.
Sandı ki, dünyayı ben yönetirim, ben kralım,
Her şeye ben karar verir, yalnızca ben varım,
Ben süper gücüm, devletleri ben kurarım...
Şimdi dirildi bu millet, artık kül yutmuyor,
Adam gibi adamlar var, vatanını satmıyor!
Avrupa, tarihe göre; kan emici, emperyalist,
Zalim, mankurt, mason ve Siyonist...
Şimdi uyandı Allah'ın erenleri, uyumaz artık,
Bıçak kemiğe dayandı, kavgasız durulmaz artık.
Kur'an ilkeleri bir bir hayata geçiyor,
Yiğit Mehmet'lerim, güzellikler saçıyor!
