Bu Cumartesi gününü Selçukya'lı gönül dostlarına ayırdım. Her hafta Pazartesi günleri; "Selçukya Şiir Akşamları” programında birbirinden güzel şiirler terennüm ediliyor. Böyle bir Kültür programı planladıkları için yönetime teşekkür ediyorum. Bu günkü köşemi Selçukya şiirlerine ayırdım. Hep şiir, her zaman şiir.
Ötelerden Gelen Bir Ses!
İşte Selçukya bu, ötelerden gelen bir ses,
Tarihten, kökünden, atasından almıştır nefes
İlmek ilmek, satır satır bir ahenk, hoş, nefis
İşte Selçukya bu, ötelerden gelen bir ses
Selçukya; Anadolu, Selçukya; bir özel mekan
Edipler otağı, şair yatağı, güzel vatan
Burada toplanır; Kadın, erkek, genç ve yaşlı,
Selçukya; İzmirli, Muşlu, Konyalı ve Maraşlı...
Selçukya bir beden; el, ayak, göz, yürek ve baş,
Selçukya; dost, kardeş, yaran, ayal ve arkadaş
Selçukya; yılmayan, yokuşlarda susayan kırat,
Selçukya; Sakarya, Dumlupınar, Dicle ve Fırat,
Selçukya; veliler mekanı, ehli irfandır hep,
İşte Selçukya bu, başarıya götüren sebep!
En İyisi Şiire Yönelmek!
En iyisi şiire yönelmek;
Onda, riya yok, maske takmıyor
Sözü özünden söylüyor her an
Mısralar içten, hile yapmıyor.
Şiir, bana beni anlatıyor,
Yaraları sarıyor gönülden,
Üşüyene sıcacık bir ortam
Kimsesizlerin kimsesidir o,
Sessizlerin hakim sesidir o.
Dertlilerin hekim sesidir o.
En iyisi şiire yönelmek;
O, bazen âşık, Mecnun misali,
Yanar, kavrulur Leyla timsali.
Şiir kapısından eğri girmez,
Dertli olmayanlar bunu bilmez!
Şiir; anadır, babadır, yardır,
Şiir; vatan, bayrak ve diyardır!
Dostlar!
Dost varsa, lale de, gül de gözüme görünmez.
Dost varsa; gece ve gündüz gözüme görünmez.
Bana dostlar getirin, çiçekler sizin olsun
Varsın akmasın sular, gelmesin bahar,
Dostlar olmayınca; ne bahar olur, ne nehar
Dostlar; dünyanın, sevginin, hayatın merkezi
Ömrümüzün, canımızın; ayarı, dengesi!
Güzel İnsanlarla
Güzel insanlarla hoş oluyor insan
Gönül dostlarıyla boşalıyor insan
Gönül gözüyle bakamayan, cahilan
Sorunlu kalıyor, boş oluyor insan,
Gönül sultanlarıyla, baş oluyor insan!
