Şiir; duguların, hissedişlerin ölçülü, kafiyeli biçimde az ve öz cümlelerle ifadesidir. Şiirde; coşkunluk, eğiticilik önemlidir.
Her kafiyeli söz, şiir değildir. İki kelimeyi yan yana getirip, bir kafiye oluşturunca; "bu da benim şiirim” diyemeyiz.
Şiir
Gönül volkanından kaynayan alev,
Aşık duygusuyla oynayan alev,
Mecnun'u Leyla'yı paylayan alev,
Hayata bir başka bakıyor şiir!
Soğuk havalarda kor gibi yanan,
Umutsuz canlara muhabbet sunan,
Bülbüller misali güllere konan,
Ölmez dostluklara akıyor şiir!
Kalplere dokunur gündüz ve gece,
Meşk meclislerinde cümle ve hece,
Derin mana taşır sözlerden yüce,
Girdiği yerleri dokuyor şiir!
Bahar mevsiminin açan çiçeği,
Haz veren rayiha saçan çiçeği,
Dilârâ kalpleri seçen çiçeği,
Dertli sineleri yakıyor şiir!
Deryayı denizi Hak kitabını,
Nefsini bileni Rab hitabını,
Ayı yıldızları âfitabını…
Kâinat kitabı okuyor şiir!
Bekir Sıtkı Erdoğan şöyle der şiir konusunda;
"Şiir; derinlik, genişlik ve uzunluk boyutundan oluşur. Şiirin derinlik boyutu Lirizm'dir. İkinci boyutu; genişlik yani çevre. Çevre, bir yönüyle şair için edebi mahfilfit. Bunlar; Köy Odaları, Kahveler, Pastaneler, Evler, Gazete ve dergi çevreleridir. Onlar bir nevi şiire kaynaklık eden önemli mekanlardır. Üçüncü boyutunu Kültürdür. Bu, şiirde uzunluk ifadesidir.”
Bekir Sıtkı Erdoğan, şiiri harika bir mimari esere benzetir. O, zaman geçtikçe mimari eser gibi şiirin de değerinin artacağını düşünür. Erdoğan'a göre şiir; halkın değerlerini bilmek, aynı zamanda "Bizim olan”, "Bizi ifade eden” ve "Bize benzeyen”i halkla paylaşmaktır. Şiir, ruhu doyurduğu vakit işlevini yerine getirir.
Erdoğan'a göre şiir; sır, dehliz, iç yangını, sihrin ince sanatı, gönül kandilinin yağıdır. Şair de; bülbül, yolcu, köle, dertli dildir.
Şiir yazmak için gerekli unsurlardan birisi ortamdır. Şiir; kültürün, sanatın önemli bir parçasıdır.
Şair, ummana dalıp inci çıkarmaya çalışan, bir forsa olup nazma kürek çeken, savaş meydanlarında ölümü tadan, çölde sususzluktan yanan bidiri. İyi şiire ulaşmak, mücadele isteyen bir uğraştır.
Şairlerim Ölünce!
Edipler yok olunca ülkeler öksüz kalır,
Cihan gözyaşı döker şairlerim ölünce,
Fikir dona kalınca ilkeler köksüz kalır,
Hüzün ayyuka çıkar şairlerim ölünce!
Sazlar manasızlaşır ozanlar çoraklaşır,
Şiirler elem taşır yazanlar çoraklaşır,
Resim anlamsızlaşır çizenler çoraklaşır,
Sanata keder akar şairlerim ölünce!
Lisanlar tutulur da fikirler yetmez olur,
Cümleler sonuç vermez rehberlik etmez olur,
Düşünce iflas eder anlamlar katmaz olur,
Kafiye boynun yıkar şairlerim ölünce!
Kirpikleri ıslanmış boynu bükük heceler,
Kalemler yazmaz olur çözülmez bilmeceler,
Saatler eşke durur bitmez artık geceler,
Vezinler yaslı bakar şairlerim ölünce!
Diriliş şiirleri onsuz yetim kaldılar,
Güçlü pınarlarımız artık akmaz oldular,
Sevenleri hüzünlü gözyaşıyla doldular,
Satırları öz yakar şairlerim ölünce!
Bitirir sürgününü sevdiği Hakka uçar,
Merhamet çınarında umut çiçeği açar,
Özenilen şarkının mısralarını seçer,
Hasret türküsü okur şairlerim ölünce! (08 EKİM 2022)
