Birliği, beraberliği elde etmedikçe kurtulmamız mümkün değil. Çok tuhaf halimiz var! “İslâm”dan dem vururuz, ama uygulamaya geldi mi yan çizeriz! “Kur’an”dan söz ederiz, içindekileri hayatımıza tatbik etmeye yanaşmayız! Kıldığımız namaz, okuduğumuz Kur’an, tuttuğumuz oruç, gittiğimiz hac, yaptığımız ameli Salihlerimiz… bizden şikayetçi olacak! Sanıyoruz ki, Kur’an’ın anlattıkları ve uyarıları bize değil! Aklımızı başımıza almadıkça, şuurlanmadıkça Allah yardım etmez!
ANLAYAN YANIMA GELSİN
Allah’la aldatanları,
Dini kalkan yapanları,
Doğruluktan sapanları,
Anlayan yanıma gelsin.
Kur’ana sövenleri,
Zalime boyun eğenleri,
İnsan kanı içenleri,
Anlayan yanıma gelsin.
Yalanı tercih edenleri,
Mağduru itenleri,
Müslüman’a kin güdenleri,
Anlayan yanıma gelsin.
Ülkeyi satanları,
Hainlere destek yapanları,
Bütün sahtekarları,
Anlayan yanıma gelsin.
AT ÜSTÜNDEN MESKENETİ!
Güç sende, akıl sende,
Yap, işle, kaldır yükleri,
Güçlüğü aş, aşılacak istemesen de.
Yatmakla bir yere varılmaz,
Elini taş altına sokman gerek,
Tembel bedenler çabuk çürür,
Armudun sapı, üzümün çöpü deme,
Beni bekleyen ne? Ne yapmalıyım?
At üstündeki meskeneti de...
Bak o zaman ne güzellikler olacak,
İşleyen zeka, çalışan beyin,
Bütün insanlar güzel, huzurlu her şeyin..
