Toplum, insanlarla anlam kazanır. İnsanın olduğu yerde; sohbet, birliktelik, merhabalaşmak, komşuluk ilişkileri, dostluk esintileri, el ele vermek, yardımlaşmak, sanat, irfan ve ilmî anlayış… zirveye çıkar.
Toplumlardan insanı çekip çıkardığımız zaman, dünya yaşanmaz hale gelir. hani; "cehennem gibi” deriz ya, aynen öyle olur. İnsan, insanın kurdu değil, insan insanın yurdudur ve öyle olmalıdır. İnsanlar, diğer insanlara karşı kurtlaştığında, ortamı kaos kaplar. O vakit; savaş, katliam, soykırım, hak ihlalleri, hukuksuzluk, merhametsizlik, vicdanın pazara çıkması, aklın zayi olması…işten bile değildir.
Her insan ayrı bir alemdir. Buna, "Zübde-i alem” denir. İnsanın varlığına baktığımızda; Allah'ın varlığını, birliğini, kudretini, gücünü, her daim ve her yerde görüp gözetlediğini, yaptıklarımızı bildiğini, duyduğunu… bilmemek mümkün değil.
Bugün dünyaya baktığımızda; İsrail adında bir devletin dünyaya meydan okuduğunu, bu konuda ABD'yi kullandığını, hiçbir hak ve hukuk tanımadığını, uluslararası hukuku hiçe saydığını, kendi gibi düşünmeyenlerin insan yerine koymadığını, alemin gözü önünde soykırıma devam ettiğini görüyoruz!
Halbuki Kur'an; barışı, birlikte hareket etmeyi, kardeşçe geçinmeyi, dünyayı cennet kılmayı emreder. "Pekiyi madem öyle de İslam ülkeleri neden Kur'an istikametinde gitmiyor?” diye soranlarınız olabilir.
Dünyanın neresinde olursa olsun sistemler ve uygulamalar Kur'an'a uymuyorsa, ne medeniyetten, ne insanlıktan, ne hukuktan, ne sevgiden söz edebiliriz. Kur'an uygulandığı zaman bir anlam kazanır. Değilse, Kimliklerimizde, "Müslüman” yazdığı halde uygulanmıyorsa, her şey sözde kalıyorsa ne manası olur? Allah, insanlara kolaylık verir. Her şeyin güzelini, temizini, doğrusunu talim eder. Yine Kur'an, "Araplaşın” demiyor, aksine, "İnsanlaşın” diye hükümler ortaya koyar. Hiçbir yerinde, "Ey Araplar” demez. Aksine tüm insanlığa hitap ederek. "Ey insanlar” diye genel iade kullanır. O yüzden evrenseldir. Peygamberimizin ifadelerinde de; "Ey benim kavmim, ey Arap ahalisi…” dediği ne duyulmuş, ne yazılmış ve ne de uygulamada böyle bir şey mevcuttur. Resulün sözleri ve davranışları da tüm insanlığa yöneliktir.
Temiz toplumun anahtarı, Kur'an ve Sünnettedir. Ne zaman Kur'an'dan, sünnetten ayrılırsak o zaman; kavga, savaş, katliam, terör, insan hakkı ihlalleri, soykırım… kaçınılmaz olur.
Kur'an
Hıra mağarasından yükselen ses,
Resulü titretti İlahî nefes,
Derdine em bulur onunla herkes,
Sadra şifa verir yüce Kur'an'ım!
Tilavet olunur gündüz ve gece,
Ruhu dinlendirir okunan hece,
Yetişemez nakes Rahmanî güce,
Gönle sefa verir yüce Kur'an'ım!
İhya eder anı şafi haliyle,
Kuşatır cihanı Hak cemaliyle,
Doldurur mekânı pak ahvaliyle,
Kula deha verir yüce Kur'an'ım!
Vahdeti haykırır baştan sona dek,
Kula kul olmayı hep reddederek,
Her şeyi daim O'ndan isteyerek
Cana reha verir yüce Kur'an'ım!
Şirki silkeleyen ilkeler vardır,
Gerçeği haykıran bilgeler vardır,
Tagutları yenen belgeler vardır,
Hakka baha verir yüce Kur'an'ım!
Ne Güzel!
Hayatın anlamı, elifte gizli,
Elifçe hayatta, kalmak ne güzel,
Sözlerin sırları, arifte gizli,
Elifli hayatı, bulmak ne güzel!
Kula kul olmayıp, kıyamda ol hep,
Günaha dalmayıp, helalle dol hep,
Batılda kalmayıp, haklıyı bul hep,
Elifçe sedalar, salmak ne güzel!
Sözünün eri ol, bakma yalana,
Takdire boyun eğ, takma olana,
Gözlerin feri ol, gitme talana,
Elif gibi sevmek, gülmek ne güzel!
Kırıcı söz etme, kırılmayasın,
Gönül alıcı ol, darılmayasın,
"Kötü insan” diye, sorulmayasın,
Elifçe dostlara, gelmek ne güzel!
Adam kalmak gerek, elif olarak,
Hakkı bulmak gerek, elif kalarak,
Cennete varılır, elif bularak,
Elifi okuyup, bilmek ne güzel!
