İktidara geldiği gündenberi terörle amansız mücadele eden AK PARTİ hükümeti, nihayet sona doğru geliyor!
“TERÖR BİTİYOR” sözünü boşuna söylemiyorum, laf olsun, şirinlik olsun, yaranayım, birileri bana alkış tutsun diye de konuşmuyorum. Hani dilimizde; “görünen köy kılavuz istemez”, “Perşembe’nin gelişi Çarşamba’dan belli olur”… deriz ya, aynen bunun gibi.
İlk başlangıçta, “demokratik Açılım” sözüyle işe girişildi. Tabii, “demokratik açılım” bazılarının aklına sığmadı! Bunu; “Kürtlere özgürlük gelecek, terör elebaşısı serbest kalacak, ülke parçalanacak, üniter yapı bozulacak…” şeklinde anlayanlar olduğu gibi, “acaba İmralı’da terör elebaşına ne gibi tavizler verildi? Televizyon verdiler, bir süre sonra da, internet bağlayacaklar, telefon verecekler, sonra da parti başkanı yapacaklar…” gibi anlayanlar da mevcut!
Paris’teki cinayete baktığımız zaman; terör örgütünün birbirine düştüğü, artık liderler arası kavganın başladığı, bu kavgada Öcalan’ın bile esamisinin okunmayacağı, hatta okunmadığı, terör örgütünün, Öcalan’ı gözden çıkardığı senaryolarını dikkate alırsak, bu konuda hükümetin, yurt içi ve yurt dışı temaslarının sonuç verdiğini okuyabiliriz.
Hükümet, ilkin darbecilerle mücadeleye girişti. Ergenekon adı verilen “yer altı örgütü”nü bitirdi! “statüko” denilen ve yıkılmaz bir kale gibi içimizde çıban oluşturan bir yapıyı yasal düzenlemelerle sona erdirdi!
Teröre bu kadar para harcanmasına karşılık, diğer büyük yatırımları da ihmal etmedi, ihmal etmiyor. Diyebilirim ki; ülkenin her yerinde “ahkam kesecek” seviyede hükümferma olan kesimlerin ipliğini pazara çıkardı! Yolsuzluklarla, mafyayla, yer altı örgütleriyle amansızca mücadele etti!
El ele, kararlılıkla hareket edilince hakkından gelinemeyecek hiçbir şey yoktur ve olamaz da. Bu bakımdan halk bu çalışmalara büyük destek verdi, veriyor, verecek!
Bendeniz acizane bu pencereden bakıyorum. Baktıkça da olumlu bir hava görüyorum! Sayın Başbakan yardımcısı ve hükümet sözcüsü Bülent Arınç’ın; “üç dönem değil on üç dönem daha iş başındayız” sözünü şöyle okuyorum, “halka yanlış yapmadıkça, halkı aşağılamadıkça, doğru kararlar verdikçe, dik durup sözünün arkasında oldukça…asla bu iktidar iş başından gitmez!”
Bu yüzden bazıları, meseleyi sathi olarak görüyor! Ülke yönetmeyi çelik çomak oyunu sanıyor! “nasıl olsa halk bir şey bilmez, sırtına da binsem, alay da etsem, adam yerine de koymasam bir şey lazım gelmez!” anlayışında olanların devri bitti! Birisi öyle diyordu ya, “şimdi acıma zamanı değil, tepeleme zamanı!”
Halkın gönlüne girmek önemli, meydanlarda esip gürlemek değil. Seçim meydanlarında terörist elebaşını idam edin diyerek, ip atmakla olmuyor. Hele yurt dışında hükümeti, yani Türkiye’yi eleştirmek meseleyi çözmüyor. Aslında bu mesele, en önemli ve en birinci memleket meselesidir. Memleket meselelerinde el birliği şarttır. Hani bir söz var, “kol kırılır yen içinde kalır” aynen bunun gibi.
