Kıymetli hocam, lütfetmiş bendenize de bu mektuptan göndermiş. Keşke diyorum bütün mektuplar böyle; kaliteli, öğretici, eğitici, ilham verici, yol gösterici, rehberlik özelliği taşısa.
Mektupta neler yok ki. Hayatını; ilme, araştırmaya, kültüre, kalıcı eser bırakmaya, insanlara yararlı olmaya, Resulullah efendimizin dediği gibi; "veren el” olmaya adamış gerçekten tam anlamıyla gönül ehli…aranan insanın konferansları, kitapları, bildirileri, özleyişleri, sohbetleri ile süslemiş. Günümüzde bir semt ismi olarak dillerde kalmış olan, "Vefa”nın ete kemiğe bürünmüş hali, vefayı hayata geçiren tam Müslüman.
Geçenlerde SELÇUKYA KÜLTÜR YAYINLARINDAN çıkan beş tane kitabın tanıtım ve imza gününde beraber olduğumuz ve sohbet etmekten büyük haz aldığım kıymetli Saim hocam, "ERCİŞLİ EMRAH” kitabını bazı arkadaşlara verince bana da;
- Bey, sana da bir mektubum var, onu mailden göndereceğim, iyi oku” demişti. Bu mektup, adı geçen kitaptan daha fazla memnun etti bendenizi. Teşekkürlerimi sunarak mektubu aynen bilginize sunuyorum.
Gül Bahçemize Hoş Geldiniz…
1991 yılından başlayarak gönderdiğimiz mektuplarımızın sonuncusunu almış bulunmuyorsunuz. Okuyacaklar için KEYİFLİ OKUMALAR…
Bu mektubumuzu da yine bazı gönül dostlarımıza, sevdiklerimize göndereceğiz. Onlara soracağız ki, ‘Bundan böyle, ömrümüz olur da hazırlarsak, bu mektupları bekleyecek misiniz?' 2024 yılının mektubu sadece bu sorumuza cevap verenlere gönderilecektir. Ve sosyal bilimciler için acı bir hatıra…
2015 mektubumuzu, babalarının vefat etmelerini de dile getirdiğimiz iki üniversite hocasına da göndermiştik. Biz onların Saim Amcaları idik. Doçent olanından aldığım mektupta şöyle bir not vardı:
"Saim Amca, mektubunuzun üçüncü sayfasındaki ikinci paragraf ile beşinci sayfasındaki son paragraf aynı… Birbirinin benzeri…”
Tabii, biz 73 yaşında bilgisayar öğrenen Saim Amcaları kes yapıştır ve kopyala yapıştır'ı yeterince özümsemediğimiz için, mektubunun daha uygun olan bir yerine aktarmak istediği paragrafı kes yapıştır tekniğiyle değil de kopyala yapıştır tekniğiyle alıp taşımışız. Böyle olunca da o paragraf iki yerde de okunur olmuş. Durumumuzu aktaran, günümüzün profesörü bir inşaat mühendisi idi. Sosyalciler galiba ya göremediler (!) veya nezaketlerinden bildirmek istemediler.
Bu mektuplar, bir yerden sonra hayatta olduğumuzu da belgelemek için gönderiliyordu. Ancak biz doğru dürüst cevap alamayınca o mektupların sahiplerinin hayatta olmadıklarına kanaat getirip mektup göndermeyi kesmiştik.
Bu mektuplar, birkaç profesör dostumuz tarafından taklit olmayan bir üslupla benimsenerek eşe dosta gönderildi. Ama sayıları hiçbir zaman beşe ulaşamadı. Gördüler ki bu iş sanıldığı kadar kolay değil.
Bir Mustafa Koca Bey vardı. Atatürk Üniversitesi'nin Kütüphane ve Dokümantasyon Dairesi'nin başkanı idi. Mektuplarımız; bazı haberleri de alıp iletmek için bazen geciktiriliyordu. Ancak Koca'dan kocaman bir mektup:
"Sayın Sakaoğlu, Hayırdır inşallah. Mektubunuz gecikti…”
Tabii on yılda bir olsa da aldığı mektubun hakkını veremeyenlerin olduğunu söylemeliyiz.
Kalın sağlıcakla, aile boyu mutluluklar dileyerek selam ve sevgilerimi gönderiyorum.
Allah'a ısmarladık. Hoşça kalınız. Sağlıcakla kalınız. Dostluklarımızı unutmayınız.
Saim hocamın bir konferansında adına yazdığım şiiri de paylaşmak istiyorum.
Saim Sakaoğlu Hocama
Edep var ruhunda, dünde bugünde
Sözüyle bizlere, örnektir hocam,
İrfanın yolunda kültürde önde,
Özüyle bizlere, örnektir hocam!
İlim bahçesinin bahçıvanıdır,
İrfan pınarının bir civanıdır,
Nefsinin galibi pehlivanıdır,
Nazıyla bizlere, örnektir hocam!
Cehaletle savaş onun hüneri,
Diline âşıktır ezelden beri,
Parlayan yıldızdır sönmez hiç feri,
Hızıyla bizlere, örnektir hocam!
Dünyası güzeldir fikir yolunda,
Hayatı özeldir zikir yolunda,
Hizmetkâr bir eldir şükür yolunda,
Hazıyla bizlere örnektir hocam!
Konya'nın evladı bizlerden biri,
Gönüller fetheden aşkın neferi,
Kelamın ustası dilara eri,
Yazıyla bizlere örnektir hocam! 
