Yüce Rabbimiz kalplerimize o kadar güzel bir duygu yüklemiş ki insan o duygu olmadan nasıl hayatını sürdürebilirdi ki..?
Bu güzel duygu Rabbimizin o yüce merhametinin biz kulları üzerine düşen küçük bir parça yansımasıdır…
Bu güzel duygu ne mi?
Tabi ki; SEVGİDİR SEVGİ…
Sevgi, yaratılana muhabbet nazarıyla bakma hissidir…
Sevgi; hoşgörüdür, tevazudur, rahmettir, merhamettir…
Sevgisiz yaşayan insan bencil insandır. Kimseyi düşünmez yalnızca kendini düşünür lakin kendisiyle bile barışık değildir aslında sevgisiz insan…
Hani Yunus Emre'nin bir sözü vardı; "Yaratılanı severiz yaratandan ötürü.” diye…
Yaratılanı sev, değer ver, kıymet ver ki; yaratanda seni sevsin, değer versin, kıymet versin…
Birbirimize değer verip önemsemedikçe birbirimizi tam olarak sevmiş sayılmayız…
Bu hususta âlemlere rahmet iki cihan güneşi Peygamber Efendimiz(s.a.v.) şöyle buyurmuştur;
"İman etmedikçe cennete giremezsiniz, birbirinizi sevmedikçe de (gerçek anlamda) iman etmiş olamazsınız.” (Müslim, Îmân, 93; Tirmizî, Sıfâtu'l-Kıyâme, 56.)
Rabbimiz biz kullarını bu güzel duygu ile birbirine sıkıca bağlamıştır…
Mademki; Rabbimiz bizleri sevgi bağıyla sıkıca bağlamış bizlerin her ne sebeple olursa olsun birbirlerini kırması öfkelenmesi kit tutması ne kadar doğru olabilir ki..?
İncir çekirdeğini doldurmayacak şeyler için kavga ederek birbirimizi kırmanın ne gereği var…
Şu kısacık fani dünya âleminde hiçbir şey kalıcı değil ki her şey geçici her şey ölümlü hal böyleyken boş yere incitmek, kalp kırmak, niye. Nefret etmek, kin gütmek, öfkelenmek neden...?
Boşuna dememiş atalarımız; "Öfke ile kalkan zararla oturur.” Diye…
Öfkelenmek, kin tutmak insana hiçbir yarar getirmediği gibi Rabbimizin rahmetinden mahrum kalmasına da sebep olur…
Sevgi Rahmanidir öfke ve kin şeytani…
Küçücük şeyler için yaratanın yarattığı bir şeyi; kalbi kırmak bizim ne haddimize…
Yaratılana sevgi duyabilmek için önce yaratanı sevmeliyiz sevgilerin en yücesi olan Allah aşkı bulunmalı içimizde…
Zira bu ilahi aşk insana her şeye sevgi beslemeyi öğretir…
Yaratanı sevmeyen yaratılanı nasıl sevsin ki..?
Peki, yaratanı seven insanın yaratanı tarafından bu sevgisi karşılıksız kalır mı?
Elbette kalmaz…
Sen tam anlamıyla seversen Rabbini O'da karşılıksız bırakmaz senin sevgini…
Rabbi bir severse kulunu işte o vakit sevdirir bütün yarattıklarına o kulunu…
Mesela ben sevdiğim insanlara hep şunu söylerim; Seni sadece Allah için çok seviyorum diye…
Tabi bu sadece dille söylenmemeli kalben söylenmeli…
Haydi, gelin bu mübarek günde şöyle sevdiklerimize bu güzel cümleyi tüm kalbimizle söyleyerek onları mutlu edelim…
Dalga dalga mutluluk olsun şu mübarek Cuma bayramı…
Ben başlıyorum o zaman ilk dalgayı oluşturmaya;
!..SİZ KIYMETLİ GÖNÜL DOSTLARIMI SADECE ALLAH İÇİN ÇOK SEVİYORUM…!
Cumamız Mübarek Olsun…
Allah'a Emanet Olun…
