Benim yaşıtlarım çok iyi bilirler, bizim çocukluğumuz son gerçek çocukluktu. Doksanların çocuklarıydık biz…
Gerçek diyorum, çünkü çocuk dediğin top oynar, sek sek oynar, saklambaç oynar, ip atlar bunları yapar. İşte sosyalleşmenin en ham en sade ve en doğal hali gerçek hali budur…
Yaşam tarzımız gerçekten uzaklaşıp sanallaştıkça çocuklukta sanallaşıyor ne yazık ki…
Sokakta oynayan çocukların sesleri şenlendirirdi mahalleleri bizim zamanımızda…
Akşama kadar farklı farkı oyunlar oynar akşam olunca da annemizin sesiyle evlere girerdik o çağrıyla o gün bitmiş olurdu bizim için…
Şimdi bakıyorsunuz sokaklar boş çocuklar ya bilgisayarda, tablette ya da elinde bir telefon bir köşede…
Tamam, zamana ayak uydurmak lazım ama elin gâvuru icat ettiği şeyi kendini geliştirmek için kullanıyor. İcat ettiği o tabletlerde, bilgisayarlarda; zekâsını geliştiriyor, becerilerini geliştiriyor kısacası kendini geleceğe dolu dolu hazırlıyor…
Peki, biz ne yapıyoruz?
Boşa vakit öldürmek adına oyun oynamak, sosyal medyada fink atmak, saçma sapan tik tok videoları paylaşmak suretiyle bu teknolojik icatları kullanıyoruz. Tabi bilgiye aç, kendini geliştirmeye çabalayan çocuklarımızı ve gençlerimizi tenzih ediyorum…
İşte her dönemde olduğu gibi yine elin gâvurunun saçma sapan hareketlerini örnek alıyoruz…
Neden imkânlarımızı en iyi şekilde değerlendirip kendimizi bu noktada geliştirerek onları örnek almak yerine bizler örnek olmuyoruz..?
Çocuklar, gençler o tertemiz berrak dimağlarını maalesef saçma sapan şeylerle kirletiyor ve kendilerini köreltiyorlar…
Kendilerini geliştirmek yerine neidiğü belirsiz şeylerle boşa vakit harcıyorlar cidden çok yazık…
Bizim zamanımızda teknoloji bu kadar gelişmiş değildi ama oyunlar oynayıp arkadaşlarımızla sosyalleşirken yüz yüzeydik sanal değildi hiçbir şey gerçekti gerçek…
Ayrıca yüz yüze olduğumuzdan birbirimizden ilham alırdık biz. Hayaller kurmaya bol bol vaktimiz olurdu…
Şimdi biz basit şeylerle meşgul olduk diye, teknoloji gelişmemişti diye bizlerden mühendis, hâkim, savcı kısacası büyük adam çıkmadı mı hiç elbette çıktı…
İşte bizler kurduğumuz hayalleri yerine de getirebilmeyi başarabilmiş nesilleriz…
Şimdi ki çocuklar öyle mi? Hayal bile kuramıyorlar ki; çünkü beyinlerinde hayaller kurabilecek bu hayalleri arşivleyip gerçekleştirebilecek yer yok ki…
