İki yıldır planladığım lakin birtakım sebeplerle sürekli ertelemek zorunda kaldığım İstanbul gezimi çok şükür geçen hafta gerçekleştirdim…
Bu gezi 4 günlük bir geziydi ve güzel bir gezi oldu…
Aslında asıl maksadım İstanbul'da bulunan, benim için çok kıymetli olan; gönül dostlarımı ziyaret etmekti. Gezi bahane…
Maksadımızı gerçekleştirmiş olduk Elhamdülillah…
Ziyaret listemizin en başında tabi ki; Önceki Konya Valimiz Saygıdeğer Muammer Erol vardı…
Konya'dan ayrıldığından beri o güzel gönül dostluğunun karşılığında vefa borcumu ödemek adına Sn. Muammer Erol'u ziyaret etmeyi çok arzu ediyordum. Bu arzumu yerine getirdim çok şükür…
Tabi ki listenin devamında yine benim için çok kıymetli olan değerlerde vardı…
Malumunuz ben köşemde gezilerimi paylaşmıyorum. Bu hafta ilk kez bir gezimden bahsetmiş olacağım inşallah…
Belki birkaç bölüm halinde olacak lakin sizleri sıkmadan gezimde yaşadıklarımı, gezi yorumlarımı, gördüğüm yerleri sizlerle paylaşacağım…
Hatta bundan böyle gezilerime sık sık yer verebilirim köşemde…
19 Haziran Salı günü Sabah namazından biraz önce uyanıp hazırlandım ve sabah namazımı kılar kılmaz aracıma binerek koyuldum yola…
Saat 06.30'u gösterirken İstanbul Yolunda idik…
Planlarım hazırdı tabi… Yapacağım ziyaretler, gezeceğim yerler vs. vs…
Günler öncesinden araştırmalar yapmıştım; İşte gezilebilecek en önemli yerler, engelliye en uygun tarihi mekânlar(malum tarihi dokunun bozulmaması adına tarihi mekânlar uygun olmayabiliyor engelliler için)…
Bu arada İstanbul gezimde Validem ve iki ağabeyimde bana eşlik etti(iki şoförümüz vardı yani)… J
İstanbul yolculuğumuzda ilk durağımız Afyonun Çay ilçesi oldu…
Burada bulunan; çok sevdiğim, benim için öz teyzeden farksız olan Ayşe Özbay teyzemi ziyaret etmeden asla geçemezdim Afyon Çaydan…
Renkli ve güler yüzlü kişiliğiyle özelliklede misafirperverliğiyle yine ağırladı bizleri Ayşe teyzem… Allah ondan razı olsun…
Hatta orada yeni gönül dostlukları da kurdum Ayşe teyzemin akrabaları, komşuları bizleri büyük bir ilgiyle karşıladılar…
Afyonu, Afyonluları çok seviyorum… Defalarca gittim Afyona gerçekten çok misafirperverler, ilgililer, saygılılar… Muhabbetli insanlar sağ olsunlar, var olsunlar…
Bu arada beni aileden gören Ayşe teyzem Selçuk Üniversitesi önceki Rektör Yardımcısı Prof. Dr. Hasan Kürşat Güleş Hocamın Kayınvalidesidir.
Ayşe teyzemle tanışıklığımız Hasan Hocam ve Kıymetli Eşi Figen Güleş ablamın sayesinde oldu…
İyi ki Hasan Hocamı ve Figen Ablamı da tanımışım… Birçok güzel dostluklar kurmama vesile oldular sağ olsunlar…
Çay'da geçirdiğimiz 2 saatten sonra yine düştük yollara…
Bolvadin yoluna girdiğimizde yolun çift yönlü olduğunu görünce ilk defa İstanbul'a karayoluyla gittiğim için şaşırmıştım. Çünkü kalkınmaya odaklı bir ülkeye yakışmıyordu bu yol…
Yolun böyle devam edeceğinin endişesi varken içimde bu yol çok sürmedi 10 kilometre kadar sonra yol taa İstanbul'a kadar bölünmüş yol şeklindeydi…
Boşuna dememişler yol medeniyettir diye…
Emeği geçenlerden Allah razı olsun…
Eee… Yaparsa Ak parti yapar değil mi..?
Yıllarca vergileri cebine dolduranlar yüzünden hiçbir yatırım yapılmayan çift yönlü yollara ne kadar canı kurban verdik unuttuk mu bunları..?
Her şeyi atın bir kenara 16 yılda yaptıkları yollar bile Sayın Cumhurbaşkanımız ve Ekibini takdire şayan kılmıyor mu..?
Bunca hizmeti görmemek için; (nan)kör olmak lazım… (Bu adam daha ne yapsın bu ülkeye…)
Yazıma şimdilik burada son veriyorum. Haftaya gezimden bahsetmeye devam edeceğim Allah izin verirse…
Haftaya tekrar buluşmak ümidi ile…
Allah'a Emanet Olun…
Hayırlı Cumalar…
