Geçen hafta malumunuz sizlerle burada buluşma fırsatı bulamamıştım…
Neden bu fırsatı yakalayamadım biliyor musunuz?
Tabi ki herkesin korktuğu yok yok yanlış oldu kimsenin umurunda olmadığı meşhur Covid-19 virüsü yanımdan geçti o yüzden yazamamıştım geçen hafta…
Evet, evet yanlış duymadınız yanımdan geçti…
Şöyle ki; geçen hafta salı günü 1 - 1,5 aydır evden hiç çıkmadığımdan o günde meclis toplantımız olduğundan fırsat bu fırsat dedim attım kendimi dışarı…
Attım ama atmaz olaymışım başıma gelmeyen kalmadı…
Yaşanacakmış yapacak bir şey yok…
Bir temasım olmamasına rağmen tam 2 gün sonra bir ateş hoooop 38 derece...
Haydi, ayıkla pirincin taşını…
Sonra hastane, tetkik derken güçlü bir Covid-19 şüphesinin yanında birde ağır bir zatürre çıkmaz mı ortaya…
Yatıralım falan dediler kabul etmedim tabi…
Tedaviye evde devam etmem için Covid-19 ilaçlarının yanında çok yoğun bir zatürre tedavisi de verildi tetkik, tedavi, serum, ilaç, vs. derken gece 01.00'de çıktım hastaneden…
Tedavi dediğime bakmayın bildiğiniz depo yaptım ilaçları vücuduma…
Sırf Covid-19 ilacını sabah 8 tablet akşam 8 tablet attırıyorlar zatürre için verilen ilaçlarla birlikte günde tam tamına 22 tablet ve birde kan sulandırıcı iğne kullanıyordum…
Tabi bu ilaçlar böbreklerde baya bir probleme neden oldu bir hafta çok kötü ağrılar yaşadım sürekli kanama oluyordu böbreklerde…
Çok şükür dualarınızla şimdi biraz daha iyiyim…
Demem o ki; sürüntü testim negatif çıkmasına rağmen tabi bazen kesin sonuç olmayabiliyor yine de her ihtimale karşı Covid-19 ilaçları kullandırdılar bir nevi Covid-19 tatbikatı yapmış olduk…
Yani Covid-19 yanımdan geçmiş oldu…
Korona değildim büyük ihtimalle çünkü böyle bir tablonun bende çok ağır seyredeceği kanısındayım hala…
İnanın şüphesi bile bütün vücudumu altüst etmeye yetti…
Ölüm bir gerçektir bundan korkmadım hiçbir zaman ama yoğun bakımdaki onca insanın yaşam mücadeleleri ve Koronadan kaybettikleri aklına geliyor insanın…
Kısacası meşakkatli ölmekten korkuyor insan…
Bolu belediye başkanı demiş ya; ölenler hep yaşlı ve bir ayağı çukurda insanlardı diye…
İyide herkesin bir ayağı çukurda arkadaş…
Ona bakarsan kendi de bir ayağı çukurda daha doğrusu mezarda…
Adamın ecelin varlığından haberi yok…
Yani ölüm herkese varken niye korkalım ki ölümden…
Ölümden değil amelinden kork demişler…
Bizim şimdi toplumun sağlığı için gerçekten korkup ayamızı denk almamız gereken şey koronadır Korona…
Umursamalıyız artık bu virüsü yoksa her şey için çok geç olabilir…
Birçok insan tatilde, yollarda…
Yahu tatil zamanımı, zevk-ü sefa zamanımı…
2 hafta önce birkaç şehre bir yolculuk planım vardı günlerce karar veremedim doğru mu yapıyorum diye sonunda da nasip etmedi Mevlam…
İnsanlar gerçekten hiç umursamıyor…
Karantinadan kaçanları mı dersiniz, dolmuşu otobüsü tıka basa dolduranlarımı dersiniz, altın günü yapanları mı dersiniz ve daha ne enteresan şeyler say say bitmez…
Hele hele maske mesafe temizlik ise hak getire…
Ya kaçak göçek partilere, düğünlere ne demeli?
Bu ülkede yasaklar delinmek içindir zihniyeti olduğu müddetçe bir arpa boyu yol alamayız…
Kim olursa olsun insanların hayatını tehlikeye atmaya kimsenin hakkı yoktur ve ayrıca bu büyük bir vebaldir…
Dikkat etmediğiniz her an virüsün dönüp dolaşıp Allah korusun sevdiklerinize sirayet edeceğini aklınızdan hiç çıkarmayın…
İnanın bu işin şakası yok şüphesi bile neler neler yapıyorken kendisi ne yapar empati kurarak siz düşün onu da…
Kalın sağlıcakla İnşaAllah…
