Her zaman; şiirlerimde, konferanslarımda, okullarda öğrenci sohbetlerinde söylediğim bir sözdür, "SAMİMİYET”. Elbette bu kavramın lafta kalmaması, söz olarak dillerde pelesenk olmaması, dostlar alışverişte görsünler şeklinde şov malzemesi yapılmaması gerekir.
Olduğumuz gibi görünmek veya göründüğümüz gibi olmak, yani içimizin ve dışımızın bir ve aynı olması, gizli ajandamızın bulunmaması, içimizdeki duyguların eksiksiz biçimde dışarıya yansıması, birine başka, diğerine başka türlü söylememek veya davranmamak. Davranışlarda, konuşmalarda hesabî olmamak, menfaat ve çıkar düşünmemek…
"Niçin yapmadığınızı söylersiniz?” buyurur yüce Rabbimiz. Samimiyetsiz davranış ve konuşmalar, insanları küçültür, itibardan düşürür. İnsanlar; konuşmaları ile karşılanır. Davranışlarıyla değer kazanır. O yüzden ağırbaşlı, ciddi, hal ve hareketleri karşıdakilere güven veren insanlar sevilir.
"Kendi ellerinizle kendinizi tehlikeye atmayın” ilahi fermanı bize çok şey anlatır. Zaten çektiğimiz sıkıntılar, başımıza gelen badirelerin hepsi Kur'an'la düşünmediğimiz, Kur'an'ca yol izlemediğimiz içindir.
Mana erleri ve gönül sultanlarının dünyaca sevilmesinin altında yatan gerçek; Kur'an'ı rehber etmeleri, Hz. Mevlana'nın dediği gibi. "Kur'an'ın kölesi” oluşlarıdır. "Allah rızası için iş yapmak” bu olsa gerek. "ne yaptın Allah için?” diye sorulan sorunun anlatmak istediği budur.
"İhlas” adını verdiğimiz ve herkesi bağlayan, dostlukların pekişmesine zemin hazırlayan en önemli husustur İhlas. İhlaslı davranış, aynı zamanda samimi davranıştır. İhlası içimize yerleştirdiğimiz zaman; Allah'ın bizi her yerde, her zaman, her mekan ve her durumda takip ettiğini, gözetlediğini idrak ettiğimizde hayatımızın daha düzenli, daha anlamlı ve daha istikrarlı olduğunu göreceğiz.
"Ölmeden önce ölünüz” ifadesinde de samimiyet vardır. Nasıl ki ölü, kimseye zarar veremezse, kimseyi incitemezse, kimseye yanlış yapamazsa, kimseye karşı riyakârlık içine giremezse…aynen bunun gibi insanların da bu şekilde zararsız, riyasız, içten pazarlıksız, hesabisiz, menfaatsiz ve olduğu gibi görünüp, insanlığını göstermesi elzemdir.
Mümin olmak samimi olmayı gerektirir. Mümin olmak, aynı zamanda emin ve güvenilir olmaktır.
Ensar Olamadık!
Ensar muhacirle, nasıl kardeşti?
Hepsi gerçek dosttu, akrandı eşti.
Elleri değil de, ruhlar birleşti,
Biz hala bir Ensar, olamadık ki!
"Müslümanlar kardeş”, der Kur'an'ımız,
"En güzelini ser”, der Furkan'ımız,
"Helal olanı ver”, der Rahman'ımız,
Biz hala Kur'an'la, dolamadık ki!
Mümini döveriz, dine söveriz,
Batıla; "gel, gel” der, Hakkı kovarız,
Hakikate bakmaz, yalan severiz,
Samimi Müslüman, kalamadık ki!
İnançlar kâğıtta, uygulanma yok,
Gözyaşı ağıtta, duygulanma yok,
Gerçeğe bakıp da, sorgulanma yok,
Hakikati asla, bulamadık ki!
Nebiyi dinledik, ashabı da hep,
Tâbiyi dinledik, ahbabı da hep,
Veliyi belledik, erbabı da hep,
Hiç birisinden ders, alamadık ki!
Samimiyet!
Tertemiz bembeyaz tortusuz hayat,
Dostların geçtiği yol samimiyet,
Amasız fakatsız korkusuz hayat,
Yıkmayan dökmeyen yel samimiyet!
Alnı açık gezer dümdüz saflarda,
Hiç hilafı olmaz asla laflarda,
Her zaman her vakit gözü aflarda,
İnsanca uzanan el samimiyet!
Göründüğü gibi gezer dolaşır,
Gönüller fetheder cana ulaşır,
Muhabbetlerle her yana ulaşır,
Sevgiyle sarılan kol samimiyet!
Kafanın içinde art niyet yoktur,
Aslından süzülen berraklık çoktur,
İçilen süt gibi beyazdır aktır,
Riyaları silen sel samimiyet!
Dostlukları artır Yunus misali,
Ahlaka önem ver Yusuf emsali,
Cananlara can ol Leyla timsali,
İrfanî hayatta kal samimiyet!
Elinle dilinle kimseyi kırma,
Şefkat kanadı ger bîgane durma,
Günahı setreyle yüzüne vurma,
Elif gibi dimdik ol samimiyet!
