Maç öncesi düşüncelerin, analizlerin, stratejilerin hiç öneminin olmadığı bir maçtı.
Yazının hemen başında Konyaspor için maçın özetini yapmak isterim. 200 km hızla giden bir otomobil ile beton duvara çarparak otomobildekilerin canlı çıkmasını beklemek gibi bir şeydi.
Daha gelen ilk topta ceza sahasını önünde Serkan'ın topu elle tutması ve kırmızı görmesinin yanında oldukça tehlikeli bir yerden serbest atış kullanılmasına sebep olması maçın Konyaspor açısından maçın hikayesini çok kötü bir yere götürüyordu.
Serkan bu topu niye elle tuttuğunu anlamaya çalışıyorum. Kendinin ceza sahası dışında olmadığını zannedebilir bunu zayıf ihtimal olarak görüyorum. İkinci ihtimal ise topun rakip futbolcuya gideceğini düşünerek kırmızı kart görmek pahasına golü önlemek amacı ile topu tutmuş olabilir. Gol olsa bile 11 kişi devam ederek telafi edebilmeyi tercih etmek daha doğru düşünce olurdu. Nedeni ne olursa olsun büyük bir hata ve maçın bütün dakikalarını, hikayesini belirleyen bir hata oldu.
Serbest atışın gol olmaması Konyaspor'un maça tutunmamasını sağlayabilirdi. Oluşan oldukça zor şartlara karşı yeni planlar oluşturmak imkanı oluşturabilirdi. Fakat gol olması o dakikadan sonra yapacaklarınızın da etkisiz kalmasına bir yerde çaresizlik içinde kalınmasına sebep oluyordu.
Maçın 15. dakikası ve 35. dakikası arasındaki 20 dakikalık bölümde etkili oynayan bir Konyaspor vardı. Bu dakikalarda bulunacak gol yeniden maçta ayrı hikaye oluşturabilirdi. Bulunamayan golün üstüne sarf edilen yüksek eforun getirdiği yorgunluk da eklenince Konyaspor açısından işler çok daha zorlaştı.
Bütün bunlara karşılık çok da iyi oynamayan bir Malatyaspor vardı saha da… Tüm olumsuzluklara rağmen gol için mücadele etmeye çalışan Konyaspor'un varlığı hâlâ ümitlendiriyordu. Ta ki basit defans hatası ile yenen ikinci gole kadar.
Yine de gol atma düşüncesi ile hareket etmeye çalışan. Elinden gelen mücadeleyi üst noktada vermeye çalışan Konyasporlu futbolcular vardı sahada.
Malatyaspor'un attığı gollerin Ertuğrul'un önce sağına adım atıp sonra hamle yapması ile kapadığı köşeden golü yemesi ve ikinci golde topu Skubiç'in anlamsız şekilde hatalı yere uzaklaştırması ile gelmesi… Kısacası gollerin de defans hatalarıyla gelmesi… Goller rakibin atmasından daha ziyade kendi hatalarımızla kalemizde görmemiz.
Başta belirttiğim gibi intihar gibi kazadan canlı çıkmayı ümit etmek gibi bir maçta Konyaspor'un mağlubiyetten kurtulması çok zordu ve yediğimiz hatalı gollerde yaralı kurtulma olasılıkları olanların yanlış kurtarma uygulamaları ile ölmesi gibi bir şey oldu.
Bu maçı Malatyaspor kazanmadı, Konyaspor kaybetti cümlesini kurmanın çok yerinde olduğu bir mücadeleydi.
Bu maçı hemen unutmamız gerekiyor. Konyaspor bu değil… Hatta tüm olumsuzluklara rağmen direnç koyma çabasını takdir edebileceğimiz bir durum da vardı sahada… Öyle ki bu maçı hemen ve en çok unutması gereken kişi kaleci Serkan…
Ve takdirlerin en büyüğü, en fazlası taraftara. Tüm olumsuzluklara rağmen olumlu tezahüratları maç boyunca yapan, Serkan'a destek tezahüratları yapan ve maç sonun da takıma destek tezahüratları yapan taraftar yarınlar için en önemli etkinliği gerçekleştirdiler. Konyaspor'u işte bu hareketler büyütür.
Dengesiz bir ligdeyiz ve en dengesiz sezonlardan birini yaşıyoruz. Bu maç da dengesiz olaylara verilecek bir örnek oldu. Böylesi dengesiz sezonlarda ümitleri sürekli canlı tutmalıyız.
Selam ve dua ile…
