Konyaspor'un yönün ve bu sezonun hedeflerini belirlemesi adına belki de sezonun en önemli maçı olacak özellikleri barındıran bir maçtı Trabzonspor maçı. Alınacak bir galibiyet Konyaspor için üst sıralarda ye almayı daha iştahlı hale getirecekti. Üst sıralar için iştahlaşmak isteyen Trabzonspor içinde çok önemli maçtı muhakkak. Maçın sonucunu kestirmek de bu yönleriyle oldukça güçtü.
Trabzonspor tarafı maçın hakemi hakkında yaptığı açıklamalarla günler önceden maçı oynamaya başlamıştı. Mete Kalkavan'ın hatalı yönetimlerinden şikayetçi olunacaksa Konyaspor'un bu konuda Trabzonspor'dan çok daha fazla şikayetçi olmaya hakkı olduğunu da belirtmem gerek.
Konyaspor oyunu kendi sahasında kabul edip, kalesini savunmaya çok önem vererek başladı maça… Sabırlı ve disiplinli savunma oyununa alan daraltma ve kademeli yardımlaşmayı da ekleyerek Trabzonspor'a pozisyon oluşturabilme fırsatı vermedi. Diğer taraftan da Trabzonspor'un arkada bıraktığı geniş alanlardan yararlanarak gol atma çabaları görülüyordu. İlk yarıda Konyaspor Jahoviç ile yakaladığı kaleci ile karşı karşıya net pozisyonlarla öne geçme fırsatları kullanılamadı. Yakalanacak bir gol Konyaspor'u kazanmaya çok yakın taraf haline getirebilirdi.
İkinci yarıya daha baskılı başlayan ve Konyaspor'u kalesine doğru biraz daha iten Trabzonspor tüm denemelerine karşın pozisyon üretemiyordu. Maçın başından beri Konyaspor adına en olumsuz durum seken topların gereğinden fazla Trabzonspor'da kalıyor olmasıydı. İkinci yarıda bu olumsuzluk iyice derinleşti. Artık arkaya sarkma fırsatlarını da yakalayamayan sadece savunarak oynayan Konyaspor vardı.
Yine maçın başından beri gerçekleşen diğer etkinlik Konyaspor'un etkili çıkacağını hissettirdiği pas oyunlarına karşı sertleşen ve bunu defalarca sergileyen Onazi vardı. Onazi'nin bu sertlikleri çoğu zaman hakem tarafından görülmezken kart gerektiren sertliklerde fazlasıyla müsamahakâr hakem yönetimi vardı. Aslında bu Konyaspor'un yatırım yaptığı arkaya sarkma etkinliklerinin Onazi hakem işbirliği ile durdurulmasıydı.
Ama yetmezdi. Trabzonspor'a coşku gerekiyordu. Coşku olmayınca sıradanlaşan ve coşkulu oyunu bertaraf etme konusunda sonuca ulaşmış Konyaspor'a karşı bu konuda ümidi tükenmiş bir Trabzospor vardı. Bir şey lazımdı… Ufak bir dokunuş… Hafta içi gelişmelere bakıldığında maçtan üç gün önce siparişi verilmiş bir dokunuş… Konyaspor ceza sahası içinde Ferhat ve Ali Turan arasında kendini bırakan Abdulkadir bu dokunuş için kapı aralarken Mete Kalkavan fırsatı kaçırmayıp penaltıyı verdi. Ferhat'ın mücadelesi var ama teması yok. Ali Turan topu Abdulkadir'in önünden kaparak uzaklaştırıyor. Peki penaltıyı yapan kim? VAR uyarıyor. VAR'a gittiğinde hafta içindeki gelişmelerden dolayı fazlaca etki altında kaldığını gösteren Kalkavan'ın ön şartlı bir şekilde penaltıdan vazgeçmeyeceğinden emindim… Anladıpım o ki VAR'a göre penaltı değil, Kalkavan'a göre her ne olursa olsun penaltı…
Mete Kalkavan'ın verdiği coşkuyla baskın oynamaya başlayan Trabzonspor karşısında tutuk bir yapıya bürünen, karşı koyamayan ve kolay teslimiyet gösterip hemen ikinci golü yiyen Konyaspor için maç penaltı golüyle bitmişti. Hakem korumasındaki Onazi üçüncü golü atarak Mete Kalkavan'ı Trabzon camiasına değerli bir hakem olarak sunulmasını sağlıyordu.
Galatasaray maçında Skubiç ile kazanılan penaltının abartılı bir şekilde verveleye verilmesi ve Trabzonspor'un hafta içi hakemi etki altına alma gayretleri sonuca ulaşmış ve Trabzonspor'un kazanma arzusu karşılanmıştı. Sen çok yaşa Mete Kalkavan! Ver coşkuyu!
Hala kafamı kurcalayan soru bu maçta yine cevabını bulamadı. Hakem hataları ile destekli olmayan Trabzonspor'u Konyaspor karşısında ne zaman izleyeceğiz acaba?
Selam ve dua ile…
