Doktor ile Müezzini Barıştırmamız Lazım

Geçtiğimiz hafta Konya'nın en çok konuşulan meselelerinden biri, bir aile hekimi ile bir müezzin arasında yaşanan kavga oldu. Aslında bakarsanız, her gün olmasa da zaman zaman şahit olduğumuz, hatta bazen yaşadığımız türden bir hadise. Gönül ister ki hiç yaşanmasın; ama insanız, oluyor.

Kimi zaman mesleki hassasiyet, kimi zaman sabırsızlık, kimi zaman da küçük meseleleri büyütme alışkanlığı… Neticede tartışmalar çıkabiliyor. Asıl tasvip etmediğimiz nokta ise, bir tartışmanın kavgaya dönüşmesi ve işin içine fiziki güç girmesi. Bu olayda da öyle oldu. Her iki taraf birbirini darp etti, her iki taraf da rapor aldı.

Bir başka yanlış ise, üçüncü şahısların —özellikle de sendikaların— meseleyi büyüterek devreye girmesiydi. Evet, bizim kültürümüzde araya girilir; ama kavgayı körüklemek için değil, yangını söndürmek için. Ne yazık ki bu kez öyle olmadı. İki kişi arasındaki basit bir tartışma, iki önemli camia işin içine çekilerek büyütüldü. Sonuçta müezzin tutuklandı ve bir gün cezaevinde kaldı.

Bu kavga ne doktora yakıştı ne de müezzine. Konya insanı da zaten bunu böyle okudu: "Olmasaydı iyiydi.” Daha en başında sağduyu devreye girseydi, mesele büyümeden kapanabilirdi.

Ancak görünen o ki, şimdi iş hukuk yoluyla devam edecek ve daha çok konuşulacak. Oysa Konya'ya, Konyalılığa ve her iki mesleğin vakarına yakışan başka bir yol var.

Ben buradan açıkça çağrıda bulunuyorum: Gelin, bu iki tarafı bir araya getirelim. Karşılıklı helalleşsinler, davalardan vazgeçilsin. Bu bir geri adım değil; aksine büyük bir erdem olur. Bir hatanın telafisi, topluma da güzel bir örnek olur.

Bunun için Konya'nın büyüklerine ihtiyaç var. Bir büyük… Ya da birkaç büyük. Sözü dinlenen, gönlüne güvenilen insanlar. Bu şehrin mayasında bu var.

Evet, bu köşeden sesleniyorum:
Gelin devreye girelim.
Bu hadiseyi tatlıya bağlayalım.
Konya'ya yakışanı yapalım.