Efsanelerin Yemişi

İncir, insanlık tarihinin en eski meyvelerinden biri ve her kültürde farklı anlamlar taşımış.

Antik Yunan'da bereketin simgesi, Herakles'in gücünü aldığı meyveydi. Roma'da ise kurucu kardeşler Romulus ve Remus, bir incir ağacının altında emzirildi; bu yüzden devletin sembollerinden oldu.

Doğu'da incir bilgelik ve ölümsüzlükle anıldı. Buddha'nın aydınlandığı Bodhi ağacı aslında bir incirdi. Hindu inancında kökleri göğe, dalları dünyaya uzanan "ters incir ağacı" evreni simgeliyordu.

Yahudi ve Hristiyan geleneklerinde Adem ile Havva'nın incir yaprağıyla örtünmesi, utancın ve mahremiyetin sembolü oldu. Hz. İsa'nın meyve vermeyen incir ağacını lanetlemesi ise verimsizliğe işaret eder.

İslam'da ise Kur'an'ın "Tin" suresinde incire yemin edilir. İncir, cennet meyvesi ve şifa kaynağı olarak görülür.

Anadolu'da da incir ağacı kutsaldır; kesilmesi uğursuzluk sayılır, rüyalarda bolluk ve bereketi temsil eder.

Kısacası incir, farklı kültürlerde farklı anlamlar taşısa da her zaman hayatın, bereketin ve insanlık hikâyesinin simgesi olmuştur.