ESKİMİŞ VE ESKİMEYE BAŞLAMIŞ MESLEKLER

Osmanlı ustaları, malakari (alçıyla tebeşir tozu karışımından elde edilen harç) ve ustuka (alçı, sönmüş kireç, tebeşir veya mermer tozu, yumurta akı, kemik tutkalı ve suyla yapılan harç) denilen alçı sıva ve kabartma tekniklerini, bu sanata özgü süsleme programlarını Osmanlı saray ve konaklarıyla büyük kahvehanelerin ocak yaşmaklarında, bağdadi kubbe, tavan ve duvarlarda, kapı ve duvar nişlerinde ; selatin camilerin köşe bingilerinde, küçük camilerin mihrap ve kapı nişlerinde yüzyıllar boyu uygulamışlardır. Dini ve sivil mimari yapılardan günümüze kadar ayakta kalmış bulunanlarda, sanatsal açıdan son derece dikkate değer örnekler görülebilmektedir. 

Malakâri bezemede, gri üzerine beyaz uygulamayı tercih eden ustaların camilerin tuğla örülü köşe bingilerine, kapı ve mihrab nişlerine malakâri sıva yaparken mukarnas çıkıntılarına dekoratif diş biçimleri verdikleri; ocak yaşmaklarında dönemin egemen üslublarına yaklaşmayı denedikleri, örneğin 18. Ve 19. Yüzyıllarda, Anadolu kentlerinde bile oda ocaklarına açılan, Barok, Rokoko, Ampir bozması form ve dekorasyonlar yansıtan yaşmaklar yaptıkları saptanıyor.